Την ώρα που γράφεται αυτό το σημείωμα δεν γνωρίζουμε ακόμη την εξέλιξη της Τρίτης στο θέμα της κατάληψης του κτιρίου διοίκησης.
Ό,τι και να συμβεί, ένα είναι σίγουρο: τα ιδρύματα που έχουν επιφορτιστεί με την παροχή ανώτατης εκπαίδευσης στης Ελλάδος τα παιδιά έχουν πιάσει πάτο. Ό,τι και να λένε οι καθηγητές, ό,τι και να επαίρονται οι πρυτάνεις. Με το να κρύβουν την αλήθεια για το θέμα του πανεπιστημιακού ασύλου, με το να φαντασιώνονται ορισμένοι κινήματα και επαναστάσεις με κουκούλες και μολότοφ, με το να παίζουν οι αρμόδιοι ένα παιχνίδι δήθεν ισορροπίας –ισορροπία με τι; με το έγκλημα;- φτάσαμε στο σημείο να καταλύεται η λειτουργία του Πανεπιστημίου. Κατάληψη στο κτίριο διοίκησης, συνεδρίαση της Συγκλήτου στο αμφιθέατρο του… ΑΧΕΠΑ και πάλι εισβολή αγνώστων και βίαιη διακοπή της συνεδρίασης. Έφτασαν στο σημείο εκείνοι που εμφανιζόταν ανεκτικοί και large σε φαινόμενα τουλάχιστον αντιδημοκρατικά, να εξοργίζονται –επιτέλους- με όσα τραγελαφικά και παράλογα συμβαίνουν εδώ και δεκαετίες στο χώρο των ΑΕΙ. Εκείνοι που βάφτιζαν «άσυλο» τις κακουργηματικές πράξεις, έφτασαν στο σημείο να μην μπορούν να μπουν στα γραφεία τους προς χάρη έστω της ακαδημαϊκής ελευθερίας. Φτάσαμε όμως στο σημείο να έχουν απαξιωθεί τα ΑΕΙ, τόσο ως προς την παροχή γνώσεων και τυπικών προσόντων, όσο και ως προς την εν γένει καθημερινή λειτουργία τους.
Επιτέλους, την περασμένη Δευτέρα η Σύγκλητος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο παρέμβασης της Πολιτείας προκειμένου να σταματήσει η κατάληψη του κτιρίου της διοίκησης. Αφού διαλύθηκε το Πανεπιστήμιο, ακόμη το σκέφτονται… Μάλιστα, ορισμένοι ανίδεοι ή ιδιοτελείς μιλούν ακόμη για ενδεχόμενο πράσινο φως στην… άρση του ασύλου (!!!), λες και το άσυλο προστατεύει τα εγκλήματα, λες και το άσυλο δεν καταλύεται από τις μαύρες… χείρες, ενώ στην πραγματικότητα θα πρόκειται για προστασία του ασύλου.
Το γαμώτο είναι ότι όλοι εκείνοι που μέχρι χθες το παίζανε δημοκρατικοί και αφόριζαν όσους μιλούσαν τη σκληρή γλώσσα της αλήθειας για όσα συνέβαιναν και όσα επρόκειτο να συμβούν, σήμερα θα εμφανίζονται βασιλικότεροι του βασιλέως. Και, εννοείται, θα βγουν λάδι, αντίθετα με τους άλλους, εκείνους που έλεγαν την αλήθεια, που θα βρεθούν πάλι στο περιθώριο του δημόσιου λόγου. Άλλη κατάντια κι αυτή…
Πέμπτη 9 Απριλίου 2009
…ύστερα ήρθαν οι μέλισσες
· Ρε παιδιά, το «κουρασμένος» δεν το είπε ο Καραμανλής, το είπε ο Τσακίρογλου σε συνέντευξή του την περασμένη Κυριακή! Πάντως, αν και δήλωσε «κουρασμένος», οι πληροφορίες λένε ότι ψάχνει σπίτι στη Θεσσαλονίκη…
· Ωραία ιδέα το αριστείο «Δημήτρης Καρέλλης» που τιμά όχι μόνο τον ηθοποιό που η μορφή του και η φωνή του ταυτίστηκε με το Κρατικό αλλά και ένα νέο ηθοποιό (φέτος τον Γιάννη Καραούλη) που τώρα πρωτονιώθει την ανάσα του πραγματικού κοινού.
· Εντάξει, λοιπόν! Το αριστείο να συνοδεύεται με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ αλλά και με… οκτάμηνη σύμβαση με το Κρατικό Θέατρο; Το αυτονόητο. Δηλαδή του δεύτερου καλύτερου δεν θα του κάνουν οκτάμηνη σύμβαση; Θα τον αφήσουν στα μπαρ μπάρμαν;
· Συμβασιούχοι χαρείτε! Γίνατε βραβείο! Τ’ ακούς φίλε Ν. Παν.;
· Να ‘ταν τουλάχιστο δύο συνεχόμενες οκτάμηνες χωρίς τρίμηνη διακοπή μπας και ο βραβευθείς τεκμηριώσει πάγιες και διαρκείς ανάγκες επί σκηνής …
· Η… συνωμοσία της διασκέδασης: Χρύσα Αράπογλου – Βούλα Πατουλίδου, οι δύο «πράσινες» υποψήφιες των εκλογών της αυτοδιοίκησης το 2006 στη Θεσσαλονίκη, εθεάθησαν σε μουσική σκηνή της πόλης όπου τραγουδούσε ο «έντεχνος» Δημήτρης Νικολούδης. Η Χρύσα, πάντως, ήταν σε μεγάλα κέφια και τραγουδούσε από… θέση όλα σχεδόν τα τραγούδια!
· Κάποιος είπε ότι ετοιμαζόταν να χιμήξει στο δήμαρχο για τους καστρόπληκτους. Τι ιστορία κι αυτή, δήμαρχε! Να έχεις τη σύμφωνη γνώμη των αρμοδίων αρχαιολόγων και να συναντάς καθολική αντίδραση από τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης… Η άρνηση σε όλο της το μεγαλείο.
· Κουίζ 1: Ποιος γαλάζιος βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης αυτή την χρονική περίοδο έχει παρεμβατικό ρόλο στην… Όπερα Θεσσαλονίκης;
· Πήγε εκδότης να κλείσει «πρώτο τραπέζι πίστα» στα περίπτερα της HELEXPO για τη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου και πήρε την απάντηση ότι το συγκεκριμένο σημείο είναι… κρατημένο! Όπως ακριβώς κάνουν με τις θέσεις πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης, που κατεβαίνουν οι κυρίες περιμένοντας τους κυρίους να κάνουν το γύρο για να παρκάρουν. Ναι!
· Με κάτι τέτοιες συμπεριφορές, όπως μαθαίνουμε από ΥΠΠΟ πλευρά, οι Αθηναίοι μεγαλοεκδότες πιέζουν να μεταφερθεί η ΔΕΒΘ στην Αθήνα –όπως κάνουν εξάλλου εδώ και χρόνια. Όμως, μαθαίνω, ότι το ΕΚΕΒΙ δεν το συζητά και μπράβο στην Κατρίν που έχει φάει… μπάμπη στη μάπα...
· Ποια είναι η διαφορά Αθήνας – Θεσσαλονίκης; Νέο Μουσείο Ακρόπολης αυτοί, νέο Μουσείο Κινηματογράφου εμείς. Αυτή η αναλογία είναι που μας χαντακώνει…
· Ένα μπράβο και στην ΚΟΘ που παρουσίασε την τρίτη δισκογραφική της δουλειά με cd από τη διεθνούς φήμης εταιρεία Naxos που περιέχει έργα του Ιταλού συνθέτη Ιλντεμπράντο Πιτσέτι
· Εξαιρετική η ομιλία του Νίκου Μέρτζου στην παρουσίαση της έκδοσης του National Geographic για την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Σεμινάριο… Δυστυχώς μπροστά σε υπερ-ολίγους και υπερήλικες.
· Ομαδική έκθεση μαθητικής φωτογραφίας διοργανώνει τον προσεχή Μάιο το Φωτογραφικό Kέντρο Θεσσαλονίκης. Μπορούν να πάρουν μέρος Γυμνάσια και Λύκεια (ιδιωτικά και δημόσια), καθώς και μεμονωμένοι μαθητές που ασχολούνται με τη φωτογραφία. Οι φωτογραφίες πρέπει να παραδοθούν μέχρι τις 10/4. Πληροφορίες στο www.fkth.gr.
· Κουίζ 2: Ποιος πρώην αντιδήμαρχος Πολιτισμού του κεντρικού δήμου προσπάθησε να παίξει μπάλα με τον Τατούλη, μετά με τον Λιάπη και τώρα με τον Σαμαρά; Κάτι κέρδισε, πάντως… Μπιιιζ!
· Ωραία ιδέα το αριστείο «Δημήτρης Καρέλλης» που τιμά όχι μόνο τον ηθοποιό που η μορφή του και η φωνή του ταυτίστηκε με το Κρατικό αλλά και ένα νέο ηθοποιό (φέτος τον Γιάννη Καραούλη) που τώρα πρωτονιώθει την ανάσα του πραγματικού κοινού.
· Εντάξει, λοιπόν! Το αριστείο να συνοδεύεται με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ αλλά και με… οκτάμηνη σύμβαση με το Κρατικό Θέατρο; Το αυτονόητο. Δηλαδή του δεύτερου καλύτερου δεν θα του κάνουν οκτάμηνη σύμβαση; Θα τον αφήσουν στα μπαρ μπάρμαν;
· Συμβασιούχοι χαρείτε! Γίνατε βραβείο! Τ’ ακούς φίλε Ν. Παν.;
· Να ‘ταν τουλάχιστο δύο συνεχόμενες οκτάμηνες χωρίς τρίμηνη διακοπή μπας και ο βραβευθείς τεκμηριώσει πάγιες και διαρκείς ανάγκες επί σκηνής …
· Η… συνωμοσία της διασκέδασης: Χρύσα Αράπογλου – Βούλα Πατουλίδου, οι δύο «πράσινες» υποψήφιες των εκλογών της αυτοδιοίκησης το 2006 στη Θεσσαλονίκη, εθεάθησαν σε μουσική σκηνή της πόλης όπου τραγουδούσε ο «έντεχνος» Δημήτρης Νικολούδης. Η Χρύσα, πάντως, ήταν σε μεγάλα κέφια και τραγουδούσε από… θέση όλα σχεδόν τα τραγούδια!
· Κάποιος είπε ότι ετοιμαζόταν να χιμήξει στο δήμαρχο για τους καστρόπληκτους. Τι ιστορία κι αυτή, δήμαρχε! Να έχεις τη σύμφωνη γνώμη των αρμοδίων αρχαιολόγων και να συναντάς καθολική αντίδραση από τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης… Η άρνηση σε όλο της το μεγαλείο.
· Κουίζ 1: Ποιος γαλάζιος βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης αυτή την χρονική περίοδο έχει παρεμβατικό ρόλο στην… Όπερα Θεσσαλονίκης;
· Πήγε εκδότης να κλείσει «πρώτο τραπέζι πίστα» στα περίπτερα της HELEXPO για τη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου και πήρε την απάντηση ότι το συγκεκριμένο σημείο είναι… κρατημένο! Όπως ακριβώς κάνουν με τις θέσεις πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης, που κατεβαίνουν οι κυρίες περιμένοντας τους κυρίους να κάνουν το γύρο για να παρκάρουν. Ναι!
· Με κάτι τέτοιες συμπεριφορές, όπως μαθαίνουμε από ΥΠΠΟ πλευρά, οι Αθηναίοι μεγαλοεκδότες πιέζουν να μεταφερθεί η ΔΕΒΘ στην Αθήνα –όπως κάνουν εξάλλου εδώ και χρόνια. Όμως, μαθαίνω, ότι το ΕΚΕΒΙ δεν το συζητά και μπράβο στην Κατρίν που έχει φάει… μπάμπη στη μάπα...
· Ποια είναι η διαφορά Αθήνας – Θεσσαλονίκης; Νέο Μουσείο Ακρόπολης αυτοί, νέο Μουσείο Κινηματογράφου εμείς. Αυτή η αναλογία είναι που μας χαντακώνει…
· Ένα μπράβο και στην ΚΟΘ που παρουσίασε την τρίτη δισκογραφική της δουλειά με cd από τη διεθνούς φήμης εταιρεία Naxos που περιέχει έργα του Ιταλού συνθέτη Ιλντεμπράντο Πιτσέτι
· Εξαιρετική η ομιλία του Νίκου Μέρτζου στην παρουσίαση της έκδοσης του National Geographic για την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Σεμινάριο… Δυστυχώς μπροστά σε υπερ-ολίγους και υπερήλικες.
· Ομαδική έκθεση μαθητικής φωτογραφίας διοργανώνει τον προσεχή Μάιο το Φωτογραφικό Kέντρο Θεσσαλονίκης. Μπορούν να πάρουν μέρος Γυμνάσια και Λύκεια (ιδιωτικά και δημόσια), καθώς και μεμονωμένοι μαθητές που ασχολούνται με τη φωτογραφία. Οι φωτογραφίες πρέπει να παραδοθούν μέχρι τις 10/4. Πληροφορίες στο www.fkth.gr.
· Κουίζ 2: Ποιος πρώην αντιδήμαρχος Πολιτισμού του κεντρικού δήμου προσπάθησε να παίξει μπάλα με τον Τατούλη, μετά με τον Λιάπη και τώρα με τον Σαμαρά; Κάτι κέρδισε, πάντως… Μπιιιζ!
Τυφώνας… Κατρίν
ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΟΥ ΕΚΕΒΙ ΚΑΤΡΙΝ ΒΕΛΙΣΣΑΡΗ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
Πως φτάσαμε στην 6η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης- Από 28-31 Μαΐου Γερμανία, ιστορικό βιβλίο και… Φρανκφούρτη φτιάχνουν ένα εκρηκτικό πολιτιστικό event
Η «σιδηρά κυρία» του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου σαν τυφώνας σάρωσε τους ράθυμους γραφειοκρατικούς ρυθμούς και «έστησε» μια επαγγελματική έκθεση για το βιβλίο σε χρόνο dt
Λένε ότι πιο δύσκολο από το να ανεβείς στην κορυφή είναι να καταφέρεις να διατηρηθείς εκεί ψηλά. Υπό αυτήν την έννοια, η φετινή 6η διοργάνωση της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης (28-31 Μαΐου, στη HELEXPO) είναι ένα μεγάλο στοίχημα για τους διοργανωτές. Όσοι παρακολουθούν το χώρο του βιβλίου, είναι ήσυχοι ότι και φέτος η Κατρίν Βελισσάρη θα τα καταφέρει. Και δεν έχουν άδικο. Η «σιδηρά κυρία» του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, η γυναίκα που σαν τυφώνας σάρωσε τους ράθυμους γραφειοκρατικούς ρυθμούς και «έστησε» μια επαγγελματική έκθεση για το βιβλίο σε χρόνο dt, έχει αποδείξει ότι είναι πάντα έτοιμη για το επόμενο βήμα της διοργάνωσης. Είτε έχει δίπλα της πρόεδρο τον «φιλόσοφο» Δημήτρη Νόλλα, είτε τον «διεθνή» Πέτρο Μάρκαρη. «Χτίσαμε μια ευρωπαϊκή έκθεση και προχωρούμε» είχε δηλώσει πέρυσι, με το κλείσιμο της 5ης διοργάνωσης η διευθύντρια τού ΕΚΕΒΙ, δίνοντας το στίγμα του 2009.
Η Κατρίν, όπως θα ακούσετε να τη φωνάζουν στους χώρους της ΔΕΒΘ, ανέλαβε τα ηνία από τον Χρήστο Λάζο, στις αρχές Απριλίου του 2004, μόλις η ΝΔ κέρδισε τις εκλογές. Πριν αναλάβει τη νευραλγική θέση της διευθύντριας του ΕΚΕΒΙ, διηύθυνε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Λογοτεχνικής Μετάφρασης (ΕΚΕΜΕΛ) –όταν έφυγε επήλθε μαρασμός… Η διοργάνωση του 2004 ήταν απογοητευτική, η Κατρίν όμως φρόντισε να διασφαλίσει την καλή συνεργασία του τότε γ.γ. του ΥΠΠΟ Χρ. Ζαχόπουλου που, σημειωτέον, είναι σαλονικιός και είχε διακηρύξει ως στόχο του τη δημιουργία θεσμών στη Θεσσαλονίκη. Η κόντρα Ζαχόπουλου – Τατούλη είχε παρενέργειες και στο ΕΚΕΒΙ, ωστόσο η Κατρίν κατόρθωνε πάντα να ξεπερνά τα… προσωπικά προβλήματα του καθενός που έβρισκε μπροστά της. Η επόμενη διοργάνωση ήταν ένα εκπληκτικό άλμα για τη ΔΕΒΘ, ένα μικρό θαύμα, παρά τα προβλήματα που συνάντησε το ΕΚΕΒΙ από τις τοπικές αρχές και κατεστημένες συμπεριφορές. Οι εκδότες των Αθηνών, που μέχρι τότε αμφέβαλλαν για το εγχείρημα, επιδιώκοντας ούτως ή άλλως μια επαγγελματική έκθεση στην έδρα τους, άρχισαν να αντιμετωπίζουν με καλή διάθεση την προσπάθεια της Κατρίν και των συνεργατών της. Οι επόμενες διοργανώσεις έφεραν στη Θεσσαλονίκη πολλούς επαγγελματίες του βιβλίου, από την Ελλάδα και την Ευρώπη, αν και ποτέ δεν μάθαμε απολογιστικά τα πραγματικά αποτελέσματα του εγχειρήματος, δηλαδή τι οφέλη υπήρξαν σε επαγγελματικό επίπεδο. Το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Μαΐου έγινε must για τους λιγότερο ή περισσότερο γνωστούς συγγραφείς της Αθήνας, ενώ το κοινό έχει τη δυνατότητα να τους συναντήσει σ’ ένα περίπατο στο κόκκινο χαλί της ΔΕΒΘ. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην περσινή διοργάνωση συμμετείχαν 49 χώρες, 500 εκδότες και περισσότερες από 100 πνευματικές προσωπικότητες από τον ελληνικό και τον διεθνή χώρο: Επίσης, δημοσιογράφοι και βιβλιόφιλοι απ’ όλον τον κόσμο δίνουν έναν αέρα κοσμοπολιτισμού στα δύο μεγάλα περίπτερα της HELEXPO, που είναι συνδιοργανώτρια. Αυτά περίπου αναμένεται να συμβούν και φέτος, παρά τις γκρίνιες των εκδοτών, το μπέρδεμα των πολιτών με το Φεστιβάλ που γίνεται στο Λευκό Πύργο και την προσπάθεια της Αθήνας (μεγάλων εκδοτών) να πάρει την ΔΕΒΘ «κάτω» με τη δικαιολογία της μη στήριξης από τους τοπικούς φορείς.
Τι θα γίνει με την επιχορήγηση;
Εκείνο που προβληματίζει αυτή τη στιγμή είναι ότι έκλεισε η ευρωπαϊκή… κάνουλα που χρηματοδοτούσε κατά το μεγαλύτερο ποσοστό την ΔΕΒΘ και πλέον πολλά εξαρτώνται από τις διαθέσεις του υπουργού Πολιτισμού. Η κ. Βελισσάρη μίλησε στο «Κ» εκφράζοντας βεβαιότητα ότι το υπουργείο θα στηρίξει και φέτος τη ΔΕΒΘ. «Το Υπουργείο στηρίζει πολύ την Έκθεση, ήταν εντολή του να οργανώσει το ΕΚΕΒΙ την έκθεση αυτή» λέει, αναμένοντας την απόφαση του Αντ. Σαμαρά για το ποσό της επιχορήγησης, αν και βρισκόμαστε μόλις δύο μήνες πριν την Έκθεση.
Αν συνυπολογίσει κανείς την διεθνή οικονομική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη, τότε σίγουρα θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τις συνέπειές της σε μια Έκθεση που έχει διεθνή χαρακτήρα –έστω και περιφερειακό. Κρίσιμη αντανάκλαση, φυσικά, στις συμμετοχές των Ελλήνων αλλά και των ξένων εκδοτών. «Τα μηνύματα που λαμβάνουμε για την 6η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης είναι θερμά και, σε πρακτικό επίπεδο, ενθαρρυντικά με τη συνεχή επιβεβαίωση νέων συμμετοχών με εκδοτικά περίπτερα είτε με εθνικό περίπτερο από διάφορες χώρες του εξωτερικού» λέει η ίδια στο «Κ». «Αν κρίνω από την Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου, που έκλεισε τις πύλες της με τεράστια επιτυχία και από το επίπεδο των μέχρι στιγμής εγγραφών μας, η απάντηση είναι όχι, η έκθεση δεν θα πληγεί από την οικονομική κρίση. Όταν υπάρχει κρίση, ο κόσμος κλείνεται στον εαυτό του, στην οικογένειά του και στους φίλους του. Το βιβλίο παραμένει ένας αγαπημένος φίλος, και ένα οικονομικό δώρο!» λέει στο «Κ». Η κ. Βελισσάρη έδειχνε να μην ανησυχεί ιδιαίτερα όταν στις αρχές Μαρτίου δήλωνε ότι «έχουμε συμπληρώσει πάνω από τα μισά τετραγωνικά από τις δεδηλωμένες συμμετοχές. Καλά πάμε!».
Από τη Γαλλία στη Γερμανία
Όταν τον περασμένο Οκτώβριο ο κ. Κριστόφ Φαρνό καλούσε την Κατρίν Βελισσάρη στη Γαλλική Πρεσβεία της Αθήνας, σίγουρα είχε στο μυαλό του ότι στις πρώτες διοργανώσεις της ΔΕΒΘ η λογοτεχνική Γαλλία άνοιξε ένα φωτεινό παράθυρο στην Ελλάδα, ίσως και το αντίστροφο. Ο Γάλλος Πρέσβης της επέδωσε τα διάσημα του ιππότη του Εθνικού Τάγματος Αξίας, μια υψηλή τιμή που αποδίδει το γαλλικό κράτος στο όνομα του προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Η 6η ΔΕΒΘ είναι αφιερωμένη στη Γερμανία που είναι τιμώμενη χώρα. Στο ΕΚΕΒΙ εργάζονται πυρετωδώς για να φέρουν στη Θεσσαλονίκη τα μεγαλύτερα ονόματα από τον γερμανόφωνο συγγραφικό κόσμο. Ήδη έχουν «κλειδώσει» τους Hermann Frank Meyer, Christoph Schminck-Gustavus, Klaus Modick, Hagen Fleischer, Περικλής Μονιούδης, Veit Heinichen, Martin Walser, Ingo Schulze, Daniel Kehlmann, Julia Franck, Rena Molho, Sibylle Berg, Antje von Stemm, όλοι μεταφρασμένοι σε ελληνικούς εκδοτικούς οίκους.
Μια δεύτερη ανάγνωση της φετινής διοργάνωσης, δείχνει ότι αν και μακριά από τα ενδιαφέροντα του κόσμου, μεγάλο γεγονός είναι η οργανωτική πινελιά της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Φρανκφούρτης στο γερμανικό «περίπτερο». Ούτως ή άλλως, η κ. Βελισσάρη είχε κατορθώσει να βάλει τη ΔΕΒΘ στο κλαμπ των μεγάλων διεθνώς εκθέσεων (πρώτη μεταξύ των πρώτων η Φρανκφούρτη) από το 2005.
Τι θα φέρει το ιστορικό βιβλίο;
Τελευταίο αφήσαμε το θέμα της 6ης ΔΕΒΘ που είναι το ιστορικό βιβλίο. Με τιμώμενη χώρα τη Γερμανία δεν μπορεί παρά να έχει ενδιαφέρον ένας τομέας που είναι ανερχόμενος στη βιομηχανία του βιβλίου. Αλλά και για τη χώρα μας, τα θέματα ιστορίας είναι πάντα ελκυστικά και προκαλούν συζητήσεις. Ακόμη δεν γνωρίζουμε αν η κ. Ρεπούση θα παρουσιάσει τις μελέτες της και τις απόψεις της στα ελληνοτουρκικά αλλά γιατί όχι; Μετά από μια διετία δημόσιας κόντρας για το πώς πρέπει να διαβάζουμε πια την Ιστορία μας, μετά από έντονη αμφισβήτηση της μέχρι τώρα ανάγνωσης στα σχολικά βιβλία, ίσως η 6η ΔΕΒΘ γίνει πεδίο υγιούς αντιπαράθεσης πάνω στο θέμα αυτό.
Πως φτάσαμε στην 6η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης- Από 28-31 Μαΐου Γερμανία, ιστορικό βιβλίο και… Φρανκφούρτη φτιάχνουν ένα εκρηκτικό πολιτιστικό event
Η «σιδηρά κυρία» του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου σαν τυφώνας σάρωσε τους ράθυμους γραφειοκρατικούς ρυθμούς και «έστησε» μια επαγγελματική έκθεση για το βιβλίο σε χρόνο dt
Λένε ότι πιο δύσκολο από το να ανεβείς στην κορυφή είναι να καταφέρεις να διατηρηθείς εκεί ψηλά. Υπό αυτήν την έννοια, η φετινή 6η διοργάνωση της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης (28-31 Μαΐου, στη HELEXPO) είναι ένα μεγάλο στοίχημα για τους διοργανωτές. Όσοι παρακολουθούν το χώρο του βιβλίου, είναι ήσυχοι ότι και φέτος η Κατρίν Βελισσάρη θα τα καταφέρει. Και δεν έχουν άδικο. Η «σιδηρά κυρία» του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, η γυναίκα που σαν τυφώνας σάρωσε τους ράθυμους γραφειοκρατικούς ρυθμούς και «έστησε» μια επαγγελματική έκθεση για το βιβλίο σε χρόνο dt, έχει αποδείξει ότι είναι πάντα έτοιμη για το επόμενο βήμα της διοργάνωσης. Είτε έχει δίπλα της πρόεδρο τον «φιλόσοφο» Δημήτρη Νόλλα, είτε τον «διεθνή» Πέτρο Μάρκαρη. «Χτίσαμε μια ευρωπαϊκή έκθεση και προχωρούμε» είχε δηλώσει πέρυσι, με το κλείσιμο της 5ης διοργάνωσης η διευθύντρια τού ΕΚΕΒΙ, δίνοντας το στίγμα του 2009.
Η Κατρίν, όπως θα ακούσετε να τη φωνάζουν στους χώρους της ΔΕΒΘ, ανέλαβε τα ηνία από τον Χρήστο Λάζο, στις αρχές Απριλίου του 2004, μόλις η ΝΔ κέρδισε τις εκλογές. Πριν αναλάβει τη νευραλγική θέση της διευθύντριας του ΕΚΕΒΙ, διηύθυνε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Λογοτεχνικής Μετάφρασης (ΕΚΕΜΕΛ) –όταν έφυγε επήλθε μαρασμός… Η διοργάνωση του 2004 ήταν απογοητευτική, η Κατρίν όμως φρόντισε να διασφαλίσει την καλή συνεργασία του τότε γ.γ. του ΥΠΠΟ Χρ. Ζαχόπουλου που, σημειωτέον, είναι σαλονικιός και είχε διακηρύξει ως στόχο του τη δημιουργία θεσμών στη Θεσσαλονίκη. Η κόντρα Ζαχόπουλου – Τατούλη είχε παρενέργειες και στο ΕΚΕΒΙ, ωστόσο η Κατρίν κατόρθωνε πάντα να ξεπερνά τα… προσωπικά προβλήματα του καθενός που έβρισκε μπροστά της. Η επόμενη διοργάνωση ήταν ένα εκπληκτικό άλμα για τη ΔΕΒΘ, ένα μικρό θαύμα, παρά τα προβλήματα που συνάντησε το ΕΚΕΒΙ από τις τοπικές αρχές και κατεστημένες συμπεριφορές. Οι εκδότες των Αθηνών, που μέχρι τότε αμφέβαλλαν για το εγχείρημα, επιδιώκοντας ούτως ή άλλως μια επαγγελματική έκθεση στην έδρα τους, άρχισαν να αντιμετωπίζουν με καλή διάθεση την προσπάθεια της Κατρίν και των συνεργατών της. Οι επόμενες διοργανώσεις έφεραν στη Θεσσαλονίκη πολλούς επαγγελματίες του βιβλίου, από την Ελλάδα και την Ευρώπη, αν και ποτέ δεν μάθαμε απολογιστικά τα πραγματικά αποτελέσματα του εγχειρήματος, δηλαδή τι οφέλη υπήρξαν σε επαγγελματικό επίπεδο. Το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Μαΐου έγινε must για τους λιγότερο ή περισσότερο γνωστούς συγγραφείς της Αθήνας, ενώ το κοινό έχει τη δυνατότητα να τους συναντήσει σ’ ένα περίπατο στο κόκκινο χαλί της ΔΕΒΘ. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην περσινή διοργάνωση συμμετείχαν 49 χώρες, 500 εκδότες και περισσότερες από 100 πνευματικές προσωπικότητες από τον ελληνικό και τον διεθνή χώρο: Επίσης, δημοσιογράφοι και βιβλιόφιλοι απ’ όλον τον κόσμο δίνουν έναν αέρα κοσμοπολιτισμού στα δύο μεγάλα περίπτερα της HELEXPO, που είναι συνδιοργανώτρια. Αυτά περίπου αναμένεται να συμβούν και φέτος, παρά τις γκρίνιες των εκδοτών, το μπέρδεμα των πολιτών με το Φεστιβάλ που γίνεται στο Λευκό Πύργο και την προσπάθεια της Αθήνας (μεγάλων εκδοτών) να πάρει την ΔΕΒΘ «κάτω» με τη δικαιολογία της μη στήριξης από τους τοπικούς φορείς.
Τι θα γίνει με την επιχορήγηση;
Εκείνο που προβληματίζει αυτή τη στιγμή είναι ότι έκλεισε η ευρωπαϊκή… κάνουλα που χρηματοδοτούσε κατά το μεγαλύτερο ποσοστό την ΔΕΒΘ και πλέον πολλά εξαρτώνται από τις διαθέσεις του υπουργού Πολιτισμού. Η κ. Βελισσάρη μίλησε στο «Κ» εκφράζοντας βεβαιότητα ότι το υπουργείο θα στηρίξει και φέτος τη ΔΕΒΘ. «Το Υπουργείο στηρίζει πολύ την Έκθεση, ήταν εντολή του να οργανώσει το ΕΚΕΒΙ την έκθεση αυτή» λέει, αναμένοντας την απόφαση του Αντ. Σαμαρά για το ποσό της επιχορήγησης, αν και βρισκόμαστε μόλις δύο μήνες πριν την Έκθεση.
Αν συνυπολογίσει κανείς την διεθνή οικονομική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη, τότε σίγουρα θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τις συνέπειές της σε μια Έκθεση που έχει διεθνή χαρακτήρα –έστω και περιφερειακό. Κρίσιμη αντανάκλαση, φυσικά, στις συμμετοχές των Ελλήνων αλλά και των ξένων εκδοτών. «Τα μηνύματα που λαμβάνουμε για την 6η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης είναι θερμά και, σε πρακτικό επίπεδο, ενθαρρυντικά με τη συνεχή επιβεβαίωση νέων συμμετοχών με εκδοτικά περίπτερα είτε με εθνικό περίπτερο από διάφορες χώρες του εξωτερικού» λέει η ίδια στο «Κ». «Αν κρίνω από την Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου, που έκλεισε τις πύλες της με τεράστια επιτυχία και από το επίπεδο των μέχρι στιγμής εγγραφών μας, η απάντηση είναι όχι, η έκθεση δεν θα πληγεί από την οικονομική κρίση. Όταν υπάρχει κρίση, ο κόσμος κλείνεται στον εαυτό του, στην οικογένειά του και στους φίλους του. Το βιβλίο παραμένει ένας αγαπημένος φίλος, και ένα οικονομικό δώρο!» λέει στο «Κ». Η κ. Βελισσάρη έδειχνε να μην ανησυχεί ιδιαίτερα όταν στις αρχές Μαρτίου δήλωνε ότι «έχουμε συμπληρώσει πάνω από τα μισά τετραγωνικά από τις δεδηλωμένες συμμετοχές. Καλά πάμε!».
Από τη Γαλλία στη Γερμανία
Όταν τον περασμένο Οκτώβριο ο κ. Κριστόφ Φαρνό καλούσε την Κατρίν Βελισσάρη στη Γαλλική Πρεσβεία της Αθήνας, σίγουρα είχε στο μυαλό του ότι στις πρώτες διοργανώσεις της ΔΕΒΘ η λογοτεχνική Γαλλία άνοιξε ένα φωτεινό παράθυρο στην Ελλάδα, ίσως και το αντίστροφο. Ο Γάλλος Πρέσβης της επέδωσε τα διάσημα του ιππότη του Εθνικού Τάγματος Αξίας, μια υψηλή τιμή που αποδίδει το γαλλικό κράτος στο όνομα του προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Η 6η ΔΕΒΘ είναι αφιερωμένη στη Γερμανία που είναι τιμώμενη χώρα. Στο ΕΚΕΒΙ εργάζονται πυρετωδώς για να φέρουν στη Θεσσαλονίκη τα μεγαλύτερα ονόματα από τον γερμανόφωνο συγγραφικό κόσμο. Ήδη έχουν «κλειδώσει» τους Hermann Frank Meyer, Christoph Schminck-Gustavus, Klaus Modick, Hagen Fleischer, Περικλής Μονιούδης, Veit Heinichen, Martin Walser, Ingo Schulze, Daniel Kehlmann, Julia Franck, Rena Molho, Sibylle Berg, Antje von Stemm, όλοι μεταφρασμένοι σε ελληνικούς εκδοτικούς οίκους.
Μια δεύτερη ανάγνωση της φετινής διοργάνωσης, δείχνει ότι αν και μακριά από τα ενδιαφέροντα του κόσμου, μεγάλο γεγονός είναι η οργανωτική πινελιά της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Φρανκφούρτης στο γερμανικό «περίπτερο». Ούτως ή άλλως, η κ. Βελισσάρη είχε κατορθώσει να βάλει τη ΔΕΒΘ στο κλαμπ των μεγάλων διεθνώς εκθέσεων (πρώτη μεταξύ των πρώτων η Φρανκφούρτη) από το 2005.
Τι θα φέρει το ιστορικό βιβλίο;
Τελευταίο αφήσαμε το θέμα της 6ης ΔΕΒΘ που είναι το ιστορικό βιβλίο. Με τιμώμενη χώρα τη Γερμανία δεν μπορεί παρά να έχει ενδιαφέρον ένας τομέας που είναι ανερχόμενος στη βιομηχανία του βιβλίου. Αλλά και για τη χώρα μας, τα θέματα ιστορίας είναι πάντα ελκυστικά και προκαλούν συζητήσεις. Ακόμη δεν γνωρίζουμε αν η κ. Ρεπούση θα παρουσιάσει τις μελέτες της και τις απόψεις της στα ελληνοτουρκικά αλλά γιατί όχι; Μετά από μια διετία δημόσιας κόντρας για το πώς πρέπει να διαβάζουμε πια την Ιστορία μας, μετά από έντονη αμφισβήτηση της μέχρι τώρα ανάγνωσης στα σχολικά βιβλία, ίσως η 6η ΔΕΒΘ γίνει πεδίο υγιούς αντιπαράθεσης πάνω στο θέμα αυτό.
ΝΕΟ… ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ: Πρόσωπα και ρόλοι σε οκτώ σκηνές
Ένα μουσείο για τον Αυλωνίτη, το Σταυρίδη, τον Ηλιόπουλο, τη Αλίκη, τη Τζένη, τη Μελίνα και τ’ άλλα παιδιά του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου
«Πρόθεσή μας είναι να παρακάμψουμε τους πολιτικούς και να εγκαινιαστεί το νέο Μουσείο από τους ανθρώπους στους οποίους ανήκει, τους ανθρώπους του σινεμά» λέει ο Β. Κεχαγιάς
Πως μπορεί ένα μουσείο «διάρκειας» 5 λεπτών να μετατραπεί σε μουσείο «διάρκειας» 1,5 ώρας; Η ερώτηση αφορά το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και η απάντηση είναι απλή. Δεν υπήρχε μουσείο! Αυτή η διαπίστωση, βέβαια, δεν μειώνει σε τίποτα το αποτέλεσμα της προσπάθειας του διευθυντή του ΜΚΘ Βασίλη Κεχαγιά, της μουσειολόγου – αρχιτέκτονος Νάσιας Χουρμουζιάδη και των συνεργατών τους. Το αντίθετο.
Μέσα σε ενάμιση χρόνο κατάφεραν να στήσουν για πρώτη φορά, το Μουσείο που ιδρύθηκε στα τέλη του 1997, με τον γνωστό νόμο 2557 του Ευ. Βενιζέλου με τον οποίο δημιουργήθηκαν μια σειρά πολιτιστικών φορέων στη Θεσσαλονίκη. Κι αν ο Χρήστος Ζαχόπουλος λησμονήθηκε μετά την περιπέτειά του, ήταν αυτός που ως γενικός γραμματέας του ΥΠΠΟ διασφάλισε την ένταξη του έργου της ανακαίνισης του ΜΚΘ στο Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, απ’ όπου προήλθε το σύνολο της χρηματοδότησης του εγχειρήματος. Τον μνημονεύει και τον ευχαριστεί ο πρόεδρος του ΜΚΘ Γιώργος Μυλωνάς στο σημείωμά του που φιλοξενείται στο εντυπάκι του Μουσείου. Ο Μυλωνάς είναι ο σκηνοθέτης που λοιδορήθηκε δύο φορές τα τελευταία χρόνια για το έργο του από… σεσημασμένες κινηματογραφικές γραφίδες, κατά μία έννοια αδίκως δεδομένου ότι πρόκειται για έναν από τους πλέον σεβαστούς συνδικαλιστές στο χώρου του ελληνικού σινεμά, ιδιότητα χρήσιμη για το Μουσείο.
O… executive producer
Ιδιαίτερη αναφορά στον Μυλωνά έκανε ο Β. Κεχαγιάς στην παρουσίαση του Μουσείου στους δημοσιογράφους, όταν μιλώντας στην κινηματογραφική γλώσσα είπε ότι «μπορεί ο παραγωγός να είναι απαραίτητος αλλά το ίδιο πολύτιμος είναι και ο executive producer», δηλαδή ο Γ. Μυλωνάς που έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο για την ένταξη του έργου στο Γ’ ΚΠΣ.
Το έργο κόστισε 630.000 ευρώ, μόλις 30.000 πάνω από την αρχική πρόβλεψη, «in time και in budget» όπως είπε ο διευθυντής Β. Κεχαγιάς, και χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από το Γ’ ΚΠΣ. «Πρόθεσή μας είναι να παρακάμψουμε τους πολιτικούς και να εγκαινιαστεί το νέο Μουσείο από τους ανθρώπους στους οποίους ανήκει, τους ανθρώπους του σινεμά» λέει χαρακτηριστικά ο Β. Κεχαγιάς.
Το μουσείο ιδρύθηκε το 1997, όταν η Θεσσαλονίκη ήταν η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης και στεγάζεται στο ισόγειο του διατηρητέου κτιρίου της αποθήκης Α’ του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Διαθέτει εκθεσιακό χώρο 240 m2 καθώς και βιβλιοθήκη-αναγνωστήριο, τεχνικό τμήμα, αρχείο φωτογραφιών-εντύπων και αίθουσες προβολής. Τα τελευταία μάλιστα χρόνια χρησιμοποιήθηκε και ως χώρος μαθημάτων για το τμήμα Κινηματογράφου του ΑΠΘ.
Ελληνική ταυτότητα
Το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είναι το μόνο μουσείο κινηματογράφου στην Ελλάδα. «Έπρεπε να του δώσουμε μία ταυτότητα» λέει ο Β. Κεχαγιάς, που ως κριτικός κινηματογράφου αρθρογραφούσε από την πρώτη μέρα της ίδρυσής του προς αυτή την κατεύθυνση. Διότι το Μουσείο είχε χώρο –έστω μικρό- και πινακίδα, είχε και εκθέματα «ατάκτως εριμμένα». Η επίσκεψη σ’ αυτό ήταν υπόθεση ενός πενταλέπτου, μιας ματιάς. Η ταυτότητα που δόθηκε ήταν αυτή του ελληνικού σινεμά. Από τους αδελφούς Μανάκη, στον εμπορικό κινηματογράφου του ’50 και του ’60, στο νέο ελληνικό κινηματογράφο στις βιντεοταινίες του ’80 και στο σήμερα.
Δεν θα περιγράψουμε εδώ λεπτομερώς τι μπορεί να δει κανείς στο καινούριο μουσείο, όπως δεν λέμε ποτέ την εξέλιξη μιας ταινίας. Το μουσείο πρέπει να το δει κάποιος και θα εκπλαγεί από την είσοδο ακόμη. Μόνο τότε θα καταλάβει γιατί ο πρώτος που εκφράστηκε με επαινετικά λόγια για τη δουλειά που έγινε ήταν ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος. Εκτός των άλλων, μπορεί να δει τουαλέτες της Βουγιουκλάκη και της Καρέζη, κοστούμι του Αλέκου Αλεξανδράκη, σύντομα ένα καπέλο της Μελίνας και τα γυαλιά του Ντίνου Ηλιόπουλου από τον κλασικό «Δράκο», ένα «χρυσό λιοντάρι» από τη Βενετία κ.ά. Επίσης, θα παρακολουθήσει στερεοσκοπικά ένα φιλμάκι που τον βάλει στο γραφείο του σεναριογράφου, στο μακιγιάζ, στο πλατώ.
Ο πλούτος του Μουσείου
Οκτώ σημαντικές συλλογές συνιστούν το εκθεσιακό δυναμικό του Μουσείου Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης:
-Η σημαντική Συλλογή Νικολάου και Αικατερίνης Μπιλιλή αποτελείται από σπάνιες κινηματογραφικές ταινίες και προπολεμικά ελληνικά και ξένα επίκαιρα των ετών 1910-1940, από τα οποία ξεχωρίζουν: η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912, η μεγάλη πυρκαγιά του 1917, οι Δελφικές Γιορτές του 1917, οι Βαλκανικοί αγώνες στην Αθήνα το 1923 και ο βομβαρδισμός της Κέρκυρας. Οι σημαντικές αυτές κόπιες αποτελούν πλέον ιστορικά ντοκουμέντα.
Περιλαμβάνει επίσης μεγάλο αριθμό κινηματογραφικών μηχανών, συσκευές εμφάνισης φιλμ και τον αξιόλογο εξοπλισμό κινηματογραφικού εργαστηρίου. Φωτογραφίες και αφίσες από μεγάλες παραγωγές εποχής καθώς και το πλούσιο διαφημιστικό υλικό των ταινιών συμπληρώνουν τον κατάλογο εκθεμάτων.
-Η Συλλογή Βασίλη Παπαδόπουλου διαθέτει αρχείο φωτογραφιών Ελλήνων και ξένων ηθοποιών από το 1914, παλιά κινηματογραφικά περιοδικά και διαφημιστικά φυλλάδια ελληνικών και ξένων ταινιών, φωτογραφίες των παλιών κινηματογράφων της Θεσσαλονίκης, έντυπα και προγράμματα παλιών ταινιών, βιβλία με στατιστικά στοιχεία διακίνησης των ταινιών στους κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης από το 1945, κινηματογραφικές ταινίες και επίκαιρα, ανάμεσά στα οποία ξεχωρίζει η άφιξη του βασιλιά Γεωργίου στο Φάληρο κ.ά.
-Η συλλογή Κωνσταντίνου Αρβανιτίδη περιλαμβάνει 15 χειροποίητες γιγαντοαφίσες, που προανήγγειλαν στις προσόψεις των κινηματογράφων της Θεσσαλονίκης τις ελληνικές και ξένες ταινίες που επρόκειτο να παιχτούν.
-Η Συλλογή Κλείτου Κύρου περιλαμβάνει σπάνια ελληνικά και ξένα βιβλία και περιοδικά, με αποκλειστικό θέμα τους τον κινηματογράφο, ενώ η Συλλογή Αθανάσιου Σαραφίδη διαθέτει 19 αφίσες από ξένες κινηματογραφικές ταινίες.
-Η συλλογή Χρήστου Κεβρεκίδη αποτελείται από μια κινηματογραφική μηχανή λήψης 16mm, τύπου Bolex του 1950, φωτογραφίες ηθοποιών του 1932 από το αμερικανικό σινεμά, καθώς και 454 φωτογραφίες ηθοποιών διαφόρων εθνικοτήτων από την εποχή του βωβού κινηματογράφου έως το 1940. Μια κινηματογραφική μηχανή cinemmecanica milano victoria με φακό σινεμασκόπ 100mm και ανορθωτή αποτελεί τη Συλλογή Ιωάννου Γεώργαρου.
-Τέλος, η μουσική βιβλιοθήκη από 396 soundtrack σε CD/LP γνωστών ελληνικών και ξένων κινηματογραφικών ταινιών συμπληρώνει τα εκθέματα του Κινηματογραφικού Μουσείου Θεσσαλονίκης.
Πότε θα φροντίσει το ΥΠΠΟ
για τη συλλογή HELLAFI;
«Δραπέτευσαν απ’ τις προθήκες των κινηματογράφων και φυλακίστηκαν στις αποθήκες του Μουσείου!» Μ’ αυτή τη φράση «διαμαρτυρίας», με μια γιγαντοαφίσα ριγμένη σαν από λάθος σε μια αίθουσα του Μουσείου και μ’ ένα επιτοίχιο έργο τέχνης τριών φοιτητών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, οι άνθρωποι του Μουσείου διαμαρτύρονται για την έλλειψη ενδιαφέροντος από πλευράς ΥΠΠΟ για την στέγαση της συλλογής «HELLAFI». Είναι η συλλογή που περιλαμβάνει με γιγαντοαφίσες με τις πινελιές του Γιώργου Βακιρτζή, του Μανώλη Παναγιωτόπουλου, του Γιώργου Κουζούνη, του Στέφανου Αλμαλιώτη κ.ά. Είναι οι γνωστές εικονογραφημένες «διαφημιστικές πινακίδες» των παλιών ελληνικών ταινιών, οι οποίες κοσμούσαν τις προσόψεις των παλιών κινηματογράφων.
«Πρόθεσή μας είναι να παρακάμψουμε τους πολιτικούς και να εγκαινιαστεί το νέο Μουσείο από τους ανθρώπους στους οποίους ανήκει, τους ανθρώπους του σινεμά» λέει ο Β. Κεχαγιάς
Πως μπορεί ένα μουσείο «διάρκειας» 5 λεπτών να μετατραπεί σε μουσείο «διάρκειας» 1,5 ώρας; Η ερώτηση αφορά το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και η απάντηση είναι απλή. Δεν υπήρχε μουσείο! Αυτή η διαπίστωση, βέβαια, δεν μειώνει σε τίποτα το αποτέλεσμα της προσπάθειας του διευθυντή του ΜΚΘ Βασίλη Κεχαγιά, της μουσειολόγου – αρχιτέκτονος Νάσιας Χουρμουζιάδη και των συνεργατών τους. Το αντίθετο.
Μέσα σε ενάμιση χρόνο κατάφεραν να στήσουν για πρώτη φορά, το Μουσείο που ιδρύθηκε στα τέλη του 1997, με τον γνωστό νόμο 2557 του Ευ. Βενιζέλου με τον οποίο δημιουργήθηκαν μια σειρά πολιτιστικών φορέων στη Θεσσαλονίκη. Κι αν ο Χρήστος Ζαχόπουλος λησμονήθηκε μετά την περιπέτειά του, ήταν αυτός που ως γενικός γραμματέας του ΥΠΠΟ διασφάλισε την ένταξη του έργου της ανακαίνισης του ΜΚΘ στο Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, απ’ όπου προήλθε το σύνολο της χρηματοδότησης του εγχειρήματος. Τον μνημονεύει και τον ευχαριστεί ο πρόεδρος του ΜΚΘ Γιώργος Μυλωνάς στο σημείωμά του που φιλοξενείται στο εντυπάκι του Μουσείου. Ο Μυλωνάς είναι ο σκηνοθέτης που λοιδορήθηκε δύο φορές τα τελευταία χρόνια για το έργο του από… σεσημασμένες κινηματογραφικές γραφίδες, κατά μία έννοια αδίκως δεδομένου ότι πρόκειται για έναν από τους πλέον σεβαστούς συνδικαλιστές στο χώρου του ελληνικού σινεμά, ιδιότητα χρήσιμη για το Μουσείο.
O… executive producer
Ιδιαίτερη αναφορά στον Μυλωνά έκανε ο Β. Κεχαγιάς στην παρουσίαση του Μουσείου στους δημοσιογράφους, όταν μιλώντας στην κινηματογραφική γλώσσα είπε ότι «μπορεί ο παραγωγός να είναι απαραίτητος αλλά το ίδιο πολύτιμος είναι και ο executive producer», δηλαδή ο Γ. Μυλωνάς που έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο για την ένταξη του έργου στο Γ’ ΚΠΣ.
Το έργο κόστισε 630.000 ευρώ, μόλις 30.000 πάνω από την αρχική πρόβλεψη, «in time και in budget» όπως είπε ο διευθυντής Β. Κεχαγιάς, και χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από το Γ’ ΚΠΣ. «Πρόθεσή μας είναι να παρακάμψουμε τους πολιτικούς και να εγκαινιαστεί το νέο Μουσείο από τους ανθρώπους στους οποίους ανήκει, τους ανθρώπους του σινεμά» λέει χαρακτηριστικά ο Β. Κεχαγιάς.
Το μουσείο ιδρύθηκε το 1997, όταν η Θεσσαλονίκη ήταν η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης και στεγάζεται στο ισόγειο του διατηρητέου κτιρίου της αποθήκης Α’ του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Διαθέτει εκθεσιακό χώρο 240 m2 καθώς και βιβλιοθήκη-αναγνωστήριο, τεχνικό τμήμα, αρχείο φωτογραφιών-εντύπων και αίθουσες προβολής. Τα τελευταία μάλιστα χρόνια χρησιμοποιήθηκε και ως χώρος μαθημάτων για το τμήμα Κινηματογράφου του ΑΠΘ.
Ελληνική ταυτότητα
Το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είναι το μόνο μουσείο κινηματογράφου στην Ελλάδα. «Έπρεπε να του δώσουμε μία ταυτότητα» λέει ο Β. Κεχαγιάς, που ως κριτικός κινηματογράφου αρθρογραφούσε από την πρώτη μέρα της ίδρυσής του προς αυτή την κατεύθυνση. Διότι το Μουσείο είχε χώρο –έστω μικρό- και πινακίδα, είχε και εκθέματα «ατάκτως εριμμένα». Η επίσκεψη σ’ αυτό ήταν υπόθεση ενός πενταλέπτου, μιας ματιάς. Η ταυτότητα που δόθηκε ήταν αυτή του ελληνικού σινεμά. Από τους αδελφούς Μανάκη, στον εμπορικό κινηματογράφου του ’50 και του ’60, στο νέο ελληνικό κινηματογράφο στις βιντεοταινίες του ’80 και στο σήμερα.
Δεν θα περιγράψουμε εδώ λεπτομερώς τι μπορεί να δει κανείς στο καινούριο μουσείο, όπως δεν λέμε ποτέ την εξέλιξη μιας ταινίας. Το μουσείο πρέπει να το δει κάποιος και θα εκπλαγεί από την είσοδο ακόμη. Μόνο τότε θα καταλάβει γιατί ο πρώτος που εκφράστηκε με επαινετικά λόγια για τη δουλειά που έγινε ήταν ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος. Εκτός των άλλων, μπορεί να δει τουαλέτες της Βουγιουκλάκη και της Καρέζη, κοστούμι του Αλέκου Αλεξανδράκη, σύντομα ένα καπέλο της Μελίνας και τα γυαλιά του Ντίνου Ηλιόπουλου από τον κλασικό «Δράκο», ένα «χρυσό λιοντάρι» από τη Βενετία κ.ά. Επίσης, θα παρακολουθήσει στερεοσκοπικά ένα φιλμάκι που τον βάλει στο γραφείο του σεναριογράφου, στο μακιγιάζ, στο πλατώ.
Ο πλούτος του Μουσείου
Οκτώ σημαντικές συλλογές συνιστούν το εκθεσιακό δυναμικό του Μουσείου Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης:
-Η σημαντική Συλλογή Νικολάου και Αικατερίνης Μπιλιλή αποτελείται από σπάνιες κινηματογραφικές ταινίες και προπολεμικά ελληνικά και ξένα επίκαιρα των ετών 1910-1940, από τα οποία ξεχωρίζουν: η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912, η μεγάλη πυρκαγιά του 1917, οι Δελφικές Γιορτές του 1917, οι Βαλκανικοί αγώνες στην Αθήνα το 1923 και ο βομβαρδισμός της Κέρκυρας. Οι σημαντικές αυτές κόπιες αποτελούν πλέον ιστορικά ντοκουμέντα.
Περιλαμβάνει επίσης μεγάλο αριθμό κινηματογραφικών μηχανών, συσκευές εμφάνισης φιλμ και τον αξιόλογο εξοπλισμό κινηματογραφικού εργαστηρίου. Φωτογραφίες και αφίσες από μεγάλες παραγωγές εποχής καθώς και το πλούσιο διαφημιστικό υλικό των ταινιών συμπληρώνουν τον κατάλογο εκθεμάτων.
-Η Συλλογή Βασίλη Παπαδόπουλου διαθέτει αρχείο φωτογραφιών Ελλήνων και ξένων ηθοποιών από το 1914, παλιά κινηματογραφικά περιοδικά και διαφημιστικά φυλλάδια ελληνικών και ξένων ταινιών, φωτογραφίες των παλιών κινηματογράφων της Θεσσαλονίκης, έντυπα και προγράμματα παλιών ταινιών, βιβλία με στατιστικά στοιχεία διακίνησης των ταινιών στους κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης από το 1945, κινηματογραφικές ταινίες και επίκαιρα, ανάμεσά στα οποία ξεχωρίζει η άφιξη του βασιλιά Γεωργίου στο Φάληρο κ.ά.
-Η συλλογή Κωνσταντίνου Αρβανιτίδη περιλαμβάνει 15 χειροποίητες γιγαντοαφίσες, που προανήγγειλαν στις προσόψεις των κινηματογράφων της Θεσσαλονίκης τις ελληνικές και ξένες ταινίες που επρόκειτο να παιχτούν.
-Η Συλλογή Κλείτου Κύρου περιλαμβάνει σπάνια ελληνικά και ξένα βιβλία και περιοδικά, με αποκλειστικό θέμα τους τον κινηματογράφο, ενώ η Συλλογή Αθανάσιου Σαραφίδη διαθέτει 19 αφίσες από ξένες κινηματογραφικές ταινίες.
-Η συλλογή Χρήστου Κεβρεκίδη αποτελείται από μια κινηματογραφική μηχανή λήψης 16mm, τύπου Bolex του 1950, φωτογραφίες ηθοποιών του 1932 από το αμερικανικό σινεμά, καθώς και 454 φωτογραφίες ηθοποιών διαφόρων εθνικοτήτων από την εποχή του βωβού κινηματογράφου έως το 1940. Μια κινηματογραφική μηχανή cinemmecanica milano victoria με φακό σινεμασκόπ 100mm και ανορθωτή αποτελεί τη Συλλογή Ιωάννου Γεώργαρου.
-Τέλος, η μουσική βιβλιοθήκη από 396 soundtrack σε CD/LP γνωστών ελληνικών και ξένων κινηματογραφικών ταινιών συμπληρώνει τα εκθέματα του Κινηματογραφικού Μουσείου Θεσσαλονίκης.
Πότε θα φροντίσει το ΥΠΠΟ
για τη συλλογή HELLAFI;
«Δραπέτευσαν απ’ τις προθήκες των κινηματογράφων και φυλακίστηκαν στις αποθήκες του Μουσείου!» Μ’ αυτή τη φράση «διαμαρτυρίας», με μια γιγαντοαφίσα ριγμένη σαν από λάθος σε μια αίθουσα του Μουσείου και μ’ ένα επιτοίχιο έργο τέχνης τριών φοιτητών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, οι άνθρωποι του Μουσείου διαμαρτύρονται για την έλλειψη ενδιαφέροντος από πλευράς ΥΠΠΟ για την στέγαση της συλλογής «HELLAFI». Είναι η συλλογή που περιλαμβάνει με γιγαντοαφίσες με τις πινελιές του Γιώργου Βακιρτζή, του Μανώλη Παναγιωτόπουλου, του Γιώργου Κουζούνη, του Στέφανου Αλμαλιώτη κ.ά. Είναι οι γνωστές εικονογραφημένες «διαφημιστικές πινακίδες» των παλιών ελληνικών ταινιών, οι οποίες κοσμούσαν τις προσόψεις των παλιών κινηματογράφων.
Πέμπτη 2 Απριλίου 2009
Χρήστος Κολοβός Σάββατο στην Αίγλη με έντεχνο ελληνικό
Σάββατο 4 Απριλίου 2009Χρήστος Κολοβός στην Αίγλη
«Σ’ αυτόν τον τόπο που άλλαξε χρώμα»
Τρία χρόνια μετά την επιστροφή του στη σκηνή και λίγο πριν μπει στο στούντιο, ο τραγουδοποιός Χρήστος Κολοβός συνεργάζεται με ένα εξαμελές γκρουπ αξιόλογων μουσικών, ερμηνεύοντας παλιά και νέα δικά του τραγούδια αλλά και αγαπημένες συνθέσεις κορυφαίων Ελλήνων δημιουργών (Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Μικρούτσικος, Σπανός, Χατζηνάσιος κ.ά.) σε ένα ραντεβού με τους «Μεγάλους» του ελληνικού τραγουδιού και τραγούδια από τη δεκαετία του ’60 και μετά.
Ο Χρήστος Κολοβός το 1992-1993 συμμετείχε σε συναυλίες ανά την Ελλάδα με την Ξανθίππη Καραθανάση. Το 1995 πήρε τρίτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Έρωτας για την Άφυτο». Το 1998, ο «Έρωτας για την Άφυτο» μαζί με άλλα 11 τραγούδια έγιναν δίσκος στην MINOS EMI με τον γενικό τίτλο «Σ’ αυτόν τον τόπο που άλλαξε χρώμα», σε παραγωγή Θάνου Μικρούτσικου.
Την περασμένη χρονιά εμφανίστηκε στον Κουτσόμυλο (Άθυτος – Φεστιβάλ Κασσάνδρας) και σε πολλές άλλες μουσικές σκηνές.
Πρώτο μέρος: Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, πολιτικό τραγούδι, έντεχνο ελληνικό δεκαετίας ’80 μέχρι σήμερα (Αλκ. Ιωαννίδης, Ορ. Περίδης, Κατσιμιχαίοι).
Δεύτερο μέρος: Αναδρομή στο ελληνικό λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι.
ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ:
Μιχάλης Πιπέρκος : φλαουτο σαξοφωνο κλαρινετο
Γιάννης Φιλιπουπολίτης : πιάνο
Βασίλης Αγγίδης: μπουζούκι
Γιώργος Ιωσηφίδης: βιολί
Φιλική συμμετοχή: Δημήτρης Νικολούδης
Είσοδος και ποτό 20 € κρασί από 60€ ανά 2 άτομα /αλκοόλ 120 € ανά 4 άτομα
Η ζωή μου με τον Μότσαρτ με τον Πέτρο Φυσσούν
ΜΕΧΡΙ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ "ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ"Ο Σμιτ μ’ αυτό το έργο του δεν επιδιώκει να μας διδάξει Μότσαρτ. Όχι βέβαια. Δεν κάνει μουσικολογική μελέτη. Με το εκπληκτικό ταλέντο του έγραψε ένα έργο που αφορά κάθε άνθρωπο όποιας ηλικίας και φύλλου. Στιγμές που ζήσαμε και τις ξεχάσαμε κι άλλες που πέρασαν δίπλα μας και δεν τις προσέξαμε. Καταφέρνει με τον μοναδικό δικό του τρόπο να μας προσφέρει μαζί με τη μουσική του Μότσαρτ ανάταση ψυχής, συγκίνηση, γέλιο, γαλήνη. Υμνεί τη ζωή και μας συμφιλιώνει με το θάνατο.
Μετάφραση: Τέτας Χατζηχρήστου
Σκηνοθεσία: Πέτρος Φυσσούν
Σκηνικά κοστούμια και βίντεο αρτ : Πάρη Μέξη
Μουσική επιμέλεια: Γιάννη Αναστασόπουλου
Παραστάσεις: ΤΕΤΑΡΤΗ – ΠΕΜΠΤΗ - ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – ΣΑΒΒΑΤΟ: 9.15 / ΚΥΡΙΑΚΗ: 7.30
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: 20€ και 15€
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ "ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ"
ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ 7-9
ΠΑΛΙΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΤΗΛ. 2310-458591,2)
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009
Νέα εταιρία επικοινωνίας
Μια νέα εταιρία επικοινωνίας με διακριτικό τίτλο «To The Point» μπαίνει στο παιχνίδι της πολιτικής έρευνας και επικοινωνίας. Πρόεδρος ο παλιός γενικός διευθυντής της ΕΤ3 και μετέπειτα στέλεχος της METRON ANALYSIS Δημήτρης Κατσαντώνης και αντιπρόεδρος η γνωστή από τις δημόσιες σχέσεις του Hyatt Regency Γκέλη Δούμπη. Καλή επιτυχία!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)