Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Πρωινός Freddo 17/12/2010

Ø     «Μετατρέψατε τη Βουλή σε σωματείο – σφραγίδα. Αρνούμαι να σφραγίζω φιρμάνια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Δεν είμαι υπάλληλος, βουλευτής είμαι. Αρνούμαι να δεχτώ πρακτικές κατοχικού κοινοβουλίου, όπου μιλούν οι εντολείς του ΔΝΤ και φιμώνονται οι εντολοδόχοι του Ελληνικού λαού. Αρνούμαι να παραβρεθώ σε αυτήν την παρωδία. Τούτες τις ώρες γράφεται ιστορία. Ιστορία ενδοτισμού από τη μία, αλλά και αντίστασης από την άλλη.
Ø     »Είναι αυτονόητο ότι εάν παρέμενα θα καταψήφιζα το νομοσχέδιο, το οποίο γκρεμίζει σοβαρά κεκτημένα, πισωγυρίζει τον κόσμο της εργασίας σε συνθήκες του 1950 και επιφέρει οδυνηρές συνέπειες στον κόσμο του μόχθου και της εργασίας».

Πρωινός Freddo 15/12/2010


Ø     Μπράβο στον κυρ Γιάννη που άφησε απ’ έξω τους κομματικούς και προτίμησε τις δυνάμεις της πόλης –Ντίνο δικαιώνεσαι; Η Θεσσαλονίκη πλέον μπορεί πολλά να ελπίζει κι αφήστε τις «ενστάσεις στα σημεία», που λέμε. Φρέσκα πρόσωπα σε ένα γηρασμένο σκηνικό. Για αρχή εξαιρετικά. Μακάρι να καταφέρουν να ξεκουνήσουν τα κατεστημένα και, φυσικά, να λειτουργήσουν χωρίς λεφτά… (έστω με μαγικά!)

Οι χαρτοπετσέτες του κ. Χόλμπρουκ

Δημοσιεύθηκε στην Karfitsa στις 15/12/2010

Της Μένης Λυσαρίδου

Πολλά θα είχαν να διηγηθούν οι σερβιτόροι στις συναντήσεις των ηγετών του κόσμου, όπου συζητούνται συνήθως ζητήματα λαών και συνόρων, αν είχε καθιερωθεί η χρήση της χάρτινης αντί της λινής πετσέτας κατά την διάρκεια των γευμάτων.

Πρωινός Freddo 14/12/2010

·        Μου λέει ο φίλος Θανάσης Τζ., 40 χρονών, στέλεχος ιδιωτικής εταιρίας, ότι αυτό που λέμε «ψυχολογία της αγοράς» έχει πέσει πάλι κατακόρυφα, μόλις οι παραθυράτοι άρχισαν πάλι τη μίρλα ολημερίς κι ολονυχτίς.
·        Πραγματικά, έχει λίγες μέρες που παρακολούθησαν τηλεοπτικές ειδήσεις και έπαθα κατάθλιψη –ευτυχώς ελαφριάς μορφής, προς το παρόν. Πάλι σενάρια, πάλι φήμες. Πάλι κυβέρνηση που άλλα λέει το πρωί κι άλλα κάνει το βράδυ. Άκρη δε βγάζεις.

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Πρωινός freddo 11/12/2010


Ø     Ξέρεις, αυτή η μαυρίλα που μας έχει πλακώσει πάλι τελευταία μου θυμίζει ότι συχνά αναλωνόμαστε για ανθρώπους, πράγματα, καταστάσεις ανούσια και λησμονούμε αυτούς κι αυτά που αγαπάμε. Κι αν δώσουμε λίγη σημασία στους δεύτερους, πολλά θα κερδίσουμε…
Ø     Θέλω, λοιπόν, να γράψω για μερικούς φίλους που τους βλέπω, τους ακούω, τους διαβάζω, τους εκτιμώ και τους πιστεύω. Δεν έχω ξαναγράψει γι’ αυτούς, θα το κάνω τώρα για πρώτη φορά.

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Πρωινός Freddo 10/12/2010

·        Αλήθεια, υπάρχει κανείς που πιστεύει ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις με κατώτερες αποδοχές από τις κλασικές συμβάσεις δεν θα σημάνουν την ολοκληρωτική καταστροφή του εργασιακού τοπίου στη χώρα μας –ή ό,τι τέλος πάντων απέμεινε από αυτό;
·        Καταρχήν θα πρέπει να ξεκινήσουμε από μία ουσιαστική παραδοχή: αυτό που τώρα προαναγγέλλει η κυβέρνηση ως νέο και αναγκαίο, εφαρμόζεται στην πράξη εδώ και πολλά χρόνια και με τη χειρότερη μορφή της «ατομικής σύμβασης» σε βάρος φυσικά των αδύναμων εργαζομένων με την ανοχή των συνδικαλιστών και του κράτους. Εδώ και δέκα χρόνια. Επιθεώρηση Εργασίας απούσα. Το κράτος απόν. Και η αυθαιρεσία να πηγαίνει σύννεφο.

Πρωινός Freddo 9/12/2010

Ø     Η «αποκάλυψη» του Μάκη για τον συνδικαλιστή της ΔΕΗ με αμοιβές 24.000 ευρώ, ελπίζω να συνεπάγεται ένα μείζον θετικό για τον τόπο: να ανοίξει η συζήτηση για μια «συνδικαλιστική μεταρρύθμιση», που έχει πραγματικά ανάγκη η χώρα αλλά, κυρίως, εμείς οι εργαζόμενοι…
Ø     Ο συνδικαλισμός, φυσικά, είναι στοιχείο της δημοκρατίας. Όπως και τα κόμματα. Κάνει μέγα λάθος όποιος ισχυριστεί το αντίθετο. Για το ότι λειτουργούν με λάθος τρόπο, δεν φταίνε οι θεσμοί, αλλά οι άνθρωποι.
Ø     Ο «κακός συνδικαλισμός» είναι μέρος του προβλήματος της σύγχρονης Ελλάδας, από τα πιο καλά κρυμμένα κάτω από το χαλί, που υπονόμευσε συστηματικά κάθε προσπάθεια εξέλιξης, εκσυγχρονισμού, επανίδρυσης τους κράτους, ή…
Ø     …φάνηκε αδύναμο και απροετοίμαστο, ίσως απρόθυμο τελικά, να «δει» τις εξελίξεις και να συμβάλλει στην αλλαγή που χρειαζόταν ο τόπος.