Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Πρωινός freddo 3/12/2010

·        Επανέρχομαι σήμερα σε ένα θέμα που μου έκανε κλικ, από το περασμένο Σ-Κ αλλά μόλις σήμερα βρήκε το χώρο του. Ο Γιάννης Δημαράς είναι τελικά ένα «θέμα» μόνος του. Ή, αν θέλετε, τον έκαναν «θέμα» οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί που δεν τον ήθελαν στα πόδια τους στο εκλογικό καμίνι της Περιφέρειας Αττικής.
·        Είναι, φαντάζομαι, οι ίδιοι που τώρα δεν τον θέλουν με τίποτε στα πόδια τους στη Βουλή, οι κύκλοι που την προηγούμενη εβδομάδα λύσσαξαν από τα ΜΜΕ ότι ο Δημαράς τελικά δεν παραιτείται, ο Δημαράς είναι αναξιόπιστος κλπ κλπ.

·        Είχα γράψει στις 9 Νοεμβρίου, την επομένη του πρώτου γύρου οπότε δεν εξελέγη, και δέχτηκα και κριτική, όταν επικρότησα την απόφασή του να παραιτηθεί από βουλευτής του ΠΑΣΟΚ την 1η Ιανουαρίου. Η ουσία του κειμένου ήταν –και την επαναλαμβάνω (εις ώτα μη ακουόντων)- στα παρακάτω λόγια…
·        «…όνειρο μου είναι να δω έναν πολιτικό να λέει φεύγω ρε παιδί, μπήκα για κάποιο λόγο, για κάποιο σκοπό, δεν βλέπω να προχωρά το πράγμα, άρα δεν έχω λόγο ύπαρξης, παραιτούμαι και φεύγω. ΠΑΩ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ» έγραφα και επικρίθηκα από κάποιους οι οποίοι είναι ή νοιώθουν ότι είναι μέρος του συστήματος.
·        Ήρθε, λοιπόν, πάλι με μια λιτή και σεμνή δήλωση και καθάρισε τους κόπρους του Αυγεία. «Η δήλωσή μου τη νύχτα των εκλογών ισχύει» είπε. «Όσοι βιάστηκαν να παίξουν στον στίβο της πολιτικής αναξιοπιστίας, να βρουν τους πρωταγωνιστές αλλού. (…) Άλλωστε, οι Έλληνες περισσότερο από κάθε άλλη φορά έχουν ανάγκη την αξιοπιστία και το ήθος των πολιτικών». Απλά λόγια.
·        Θα θυμηθώ πάλι τα λόγια εκείνα τα σημαντικά, που έχουν αξία από μόνα τους, ακόμη κι αν δεν επαληθευθούν στην πράξη. Είμαι από εκείνους που πιστεύουν εάν ένας πολιτικός παραιτηθεί, αποκτά πλέον ακόμη μεγαλύτερη δύναμη, ακόμη μεγαλύτερη επιρροή. Και μαζί του δυναμώνουν όλοι οι κοινοί θνητοί, που χαίρονται, που χαλιούνται, που γουστάρουν, που σιχαίνονται. Μαζί του θα δυναμώσει η κοινωνία, μαζί του και η πολιτική. 
·        Τέτοιες φωνές, να ‘χαμε κι άλλες… Περιμένω τα σχόλιά σας. Γράψτε μας και δεν θα σας «γράψουμε». Καλημέρα και καλή δύναμη. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου