Σαν τραγούδι μαγεμένο κι ένα μήνυμα πολιτικό

Έχει βρει τον τρόπο το ρεμπέτικο να μπαίνει και στα Μέγαρα, λίγο "μελέτη", λίγο θέατρο, λίγο κονέ πλέον (δεν είναι αντιφατικό, ίσως και παράταιρο, οι "μελέτες" για το ρεμπέτικο να παίζονται με κοστούμια, ενώπιον καθημένων με τα χέρια σταυρωμένα;). Μπήκε και στο Μέγαρο Μουσικής της Θεσσαλονίκης, το περασμένο Σαββατοκύριακο, "Σαν τραγούδι μαγεμένο - Αναφορά στο ρεμπέτικο" με τον μέγα Γιώργο Νταλάρα. Εξαιρετικό το μουσικό μέρος, κάτι σαν ποτ πουρί, με επιλογές απ' όλες τις εποχές του είδους: Σμύρνη, Πόλη, ξενιτιά - Αμερική, Πειραιάς μετά την Καταστροφή, Μεταξάς και λογοκρισία, Κατοχή, Εμφύλιος, μετά τον πόλεμο.
Τα κοστούμια υπέγραφε ο Γιάννης Μετζικώφ (και του Στόκα;). Από την ομάδα των τραγουδιστών αν κάποιους θα πρέπει να ξεχωρίσουμε είναι η Σοφία Παπάζογλου με τη φωνή της και ο πολυτάλαντος Ζαχαρίας Καρούνης του οποίου οι ερμηνείες είχαν εκτός από πολύ καλή φωνή και θεατρικότητα.
Το μουσικό μέρος πλαισιωνόταν με θεατρικά σκετς που σκηνοθέτησε ο Σωτήρης Χατζάκης σε κείμενα Γιώργου Σκαμπαρδώνη (ο αξιολογότερος ίσως κειμενογράφος σήμερα ανά την Ελλάδα). Έξι καλοί ηθοποιοί ενσάρκωναν μορφές του ρεμπέτικου στα επουράνια. Ο Λουκάς Νταράλας (Έκτορας Καλούδης), ο Μάρκος Βαμβακάρης (Άρτο Απαρτιάν), ο Τσιτσάνης (Νίκος Αλεξίου, με εντυπωσίασε ως φιγούρα Τσιτσάνη), η Μαρίκα Νίνου (Τάνια Τρύπη, απόλυτα ταιριαστή στην ερμηνεία του αρχοντορεμπέτικου "Το τραμ το τελευταίο" ), Γιάννης Παπαϊωάννου (Μανώλης Σειραγάκης) και γκαρσίνα (Ελίτα Κουνάδη) με έξυπνους διαλόγους αποτύπωναν το κλίμα, το ήθος και την πίκρα της εποχής.
Πολύ ενδιαφέρον και το οπτικό υλικό - βίντεο που επιμελήθηκε ο Γρηγόρης Καραντινάκης.
Η παράσταση κράτησε 2,50 ώρες με ημίωρο διάλλειμα και κύλησε πολύ ευχάριστα.
Κι επειδή πιστεύω ότι όλα είναι πολιτική, τέτοιες παραστάσεις είναι η καλύτερη απάντηση σε όλους εκείνους που επιχειρούν να αλλοιώσουν την ιστορική μνήμη με πραξικοπηματικού χαρακτήρα παρεμβάσεις μέσα από σχολικά βιβλία κλπ. Το ρεμπέτικο είναι η καλύτερη καταγραφή των παθών του ελληνισμού στον 20ό αιώνα.

http://www.tch.gr/Greek/Events/All%20Events/2008A/E16.htm

Οι μέρες μου έναν κήπο...

«Οι νύχτες μου γυρεύουνε χορό / οι μέρες μου έναν κήπο να λιαστώ, να ξαποστάσω / πότε θα βρούμε τον καιρό / λόγια των σοφών να σου διαβάσω»

[«Οι νύχτες μου γυρεύουνε χορό», Από άλλα περιβόλια, Παντελής Θαλασσινός / ΜΒΙ]

FOTO: @Γ. ΚΕΣΣΟΠΟΥΛΟΣ / "Αύγουστος", Νάουσα - Πάρος 16-8-2007

Πολιτικός χαβαλές που σκοτώνει…

Η ιστορία με την πώληση του ΟΤΕ και η «πολιτική» αντιπαράθεση μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων αναδεικνύει την υποκρισία και την ανεπάρκεια του πολιτικού μας σκηνικού.
Δεν είναι δυνατόν η αξιωματική αντιπολίτευση ως κυβέρνηση να έχει βγάλει προς πώληση το 66% του ΟΤΕ, στο πρόγραμμά της να επαγγέλλεται τις ιδιωτικοποιήσεις και σήμερα που η κυβέρνηση προχωρά σε μια τέτοια κίνηση να το παίζει ΚΚΕ. Το ίδιο έκανε και με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, το ίδιο και με όλες τις περιπτώσεις ιδιωτικοποιήσεων. Δεν λέω να μην αντιδρά κανείς. Λέω να καταλαβαίνουμε γιατί αντιδρά. Τα ζητήματα αυτά είναι τόσο περίπλοκα που εύκολα ο πολίτης αποποιείται το δικαίωμά του ακόμη και να τα παρακολουθήσει απλώς, πολλώ δε μάλλω αν αντιλαμβάνεται υποκριτικές ασυναρτησίες. Τα ίδια ισχύουν βέβαια και για κάποιους από όλα τα κόμματα.
Βέβαια, το παιχνίδι εδώ και χρόνια έχει γίνει τόσο στημένο που καταντά γελοίο. Μετά το θάνατο του Ανδρέα, οι πολιτικοί συντάκτες προανήγγειλαν μέχρι και τα σημεία στίξης των πρωθυπουργικών και λοιπών αρχηγικών λόγων. Πόσες φορές δεν ακούσαμε ότι «το προσεχές διάστημα η καθημερινότητα θα βρεθεί στο προσκήνιο του τάδε ή του δείνα κόμματος» ή ότι «η αντιπολιτευτική τακτική θα εστιάσει στις ιδιωτικοποιήσεις» ή ότι θα βγει ο Γιωργάκης και θα γαβγίζει; Κανένας αιφνιδιασμός, καμία πολιτική δράση ή αντίδραση. Κι επειδή ο κόσμος το έχει πάρει πλέον χαμπάρι, ούτε οι δημοσκοπήσεις που ανεβοκατεβάζουν κατά βούληση τα ποσοστά των καταλληλότερων πρωθυπουργών και τις παραστάσεις νίκης ούτε οι τεχνητές κορώνες πιάνουν. Πιο πολύ μετράει η «παραδοσιακή ψήφος», η στρατευμένη –δεδομένη- ψήφος, παρά όλα αυτά.
Όσο κάποιοι θα θεωρούν ότι αντιπολίτευση σημαίνει αντίδραση για την αντίδραση, αντίδραση χωρίς αρχές και δίχως αξιοπιστία, τα βήματα προόδου της χώρας μας θα γίνονται με πατερίτσα. Αλλά τι περιμένεις όταν ο ένας παριστάνει τον πρόεδρο κάνοντας ποδήλατο και ο άλλος δίνοντας συνεντεύξεις αλυσοδεμένος; Πολιτικός χαβαλές που σκοτώνει…

07Μαϊ2008

FOTO: @ Γ. ΚΕΣΣΟΠΟΥΛΟΣ / "Ave Ceasar, i turisti te salutant", Ρώμη 4-1-2008

Θανατικές συμπτώσεις

Αυτή η ιστορία με τον άτυχο οδηγό του ΟΑΣΘ και τον δυστυχή τοξικομανή θα μπορούσε να γίνει ταινία. Όχι γιατί έχει στόρι και το ελληνικό σινεμά πάσχει από σενάρια. Κυρίως γιατί διαθέτει μια αλληλουχία επεισοδίων συναφών μεταξύ τους και συνάμα αυτοτελών, τα οποία σίγουρα είχαν διαφορετικές εκδοχές εξέλιξης το καθένα. Και εάν άλλη εκδοχή επικρατούσε διαφορετική θα ήταν και η τροπή της ιστορίας.
Το λέω αυτό όχι για να προκαταλάβω τον Γιάνναρη και να διεκδικήσω αύριο μεθαύριο πνευματικά δικαιώματα. Το λέω γιατί η τραγική αυτή ιστορία με τα απανωτά και εγκληματικά λάθη των αστυνομικών δείχνει ότι η ζωή έχει ανατροπές και παίρνει τροπές τέτοιες που ο θρήνος στο Βασιλούδι θα ήταν δυνατό να αποτραπεί. Όχι από την αστυνομία, από την ίδια τη ζωή. Καμιά φορά συμπτώσεις άτιμες και αλληλουχία γεγονότων οδηγεί στο αναπάντεχο. Και σκας γιατί εύκολα, από μια κλωστίτσα, από μια κίνηση, από μια λέξη, μια ζωή θα είχε σωθεί κι ένας φονιάς θα ήλπιζε ακόμη ότι έχει τη ζωή μπροστά του… Σκας. Για το γαμώτο δηλαδή…
5Μαϊ2008

FOTΟ: @Γ. ΚΕΣΣΟΠΟΥΛΟΣ / "Αγγελία", Θεσσαλονίκη 13-11-2004

Μετά τη βροχή...

Έξω από την Πρέβεζα (δεν θυμάμαι το όνομα της περιοχής / Κυριάκο, Ξανθούλα βοηθήστε!) με τα περβόλια και τις στάνες, λίγο μετά τη βροχή. Στο βάθος ο Αμβρακικός, μπροστά μου η στάνη με τις αγελάδες που τρώνε και μηρυκάζουν. Υγρή μελαγχολία και η αισιοδοξία του ήλιου.

FOTO: @Γ. ΚΕΣΣΟΠΟΥΛΟΣ / "Πρέβεζα, μετά τη βροχή", 2006

Επιτέλους, "κινηματογραφική διπλωματία" για τον Πόντο

Ανατριχίλα μου προκάλεσαν οι εικόνες εκείνου του φιλμ για την υποτιθέμενη γενοκτονία των Μακεδόνων από τους Έλληνες, που προβλήθηκε στο πλαίσιο της Μπερλινάλε, ενός από τα κορυφαία κινηματογραφικά φεστιβάλ του κόσμου. Όλοι θυμόμαστε την ταινία "Αραράτ" του καναδοαρμένιου Ατόμ Εγκογιάν που πέρασε την ιστορική αλήθεια για τη γενοκτονία των Αρμενίων από τους Τούρκους σε όλη την υφήλιο. Μόνο η Ελλάδα δεν έχει μεταχειριστεί το σινεμά, την πλέον δημοφιλή και μαζική τέχνη, προκειμένου να προωθήσει ζητήματα όπως η ποντιακή γενοκτονία. Και όμως, η κινηματογραφική διπλωματία είναι το καλύτερο μέσο για τέτοια ζητήματα. Ακόμη κι όταν ο Καλαμαριώτης Ανδρεάδης έκανε ταινία την "Ταμάμα", η ελληνική πολιτεία τον αγνόησε. Θα μου πείτε ότι, απλώς, στην Ελλάδα οι πολιτικοί προτιμούν να μιλούν για επίπλαστες σχέσεις με το βαθύ κράτος της Άγκυρας παρά για ειλικρινείς σχέσεις με το λαό της Τουρκίας.

Ένας Έλληνας, λοιπόν, ο Παναγιώτης Στεφανίδης, πόντιος της Μελβούρνης έφτιαξε μια ταινία μικρού μήκους που επιλέχτηκε μεταξύ χιλιάδων άλλων έργων που στάλθηκαν στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών και θα προβληθεί στον τελικό γύρο, που θα πραγματοποιηθεί μεταξύ 15 και 24 Μαΐου 2008 στο γαλλικό θέρετρο, στο κορυφαίο κινηματογραφικό φεστιβάλ του κόσμου.

Αξίζει να διαβάσουμε τα λόγια του προέδρου της Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας κ. Χαράλαμπου Ταβλαρίδη: "Ο Παναγιώτης Στεφανίδης, νέος της τρίτης γενιά των ομογενών της Αυστραλίας, μόνος του, πέτυχε κάτι που, οι οργανωμένοι φορείς των Ποντίων του κόσμου, σωματεία, ομοσπονδίες και παγκόσμια όργανα, δεν μπόρεσαν να πετύχουν με αδιάκοπους και συνεχείς αγώνες δεκαετιών, μαζί και με τις εκάστοτε Ελληνικές Κυβερνήσεις. Έφερε το Ποντιακό θέμα στο κέντρο της παγκόσμιας δημοσιότητας".

Η Ιστοσελίδα του έργου "Πόντος" είναι: http://www.pontosmovie.com/

02Μαϊ2008

Το ελληνικό βιβλίο στο Ολυμπιακό Πεκίνο

Η Κατρίν Βελισσάρη τα κατάφερε και αυτή τη φορά. Η δευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου που κατόρθωσε να σπάσει τα φράγματα της ελληνικής γραφειοκρατίας και να "στήσει" μια διεθνή επαγγελματική έκθεση για το βιβλίο σε χρόνο dt, πέτυχε να είναι η Ελλάδα τιμώμενη χώρα στη 15η διεθνή έκθεση βιβλίου του Πεκίνο φέτος (1-4 Σεπτεμβρίου 2008), ολυμπιακή χρονιά για την κινεζική πρωτεύουσα.
Όπως αναφέρεται στο δελτίο Τύπου του ΕΚΕΒΙ, "Η φετινή διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί στην πόλη Τιανζίν, λιμάνι της κινεζικής πρωτεύουσας, η αποκαλούμενη «δεύτερη Σανγκάη», λόγω της απόφασης των κινεζικών αρχών για ακύρωση όλων των προγραμματισμένων εκδηλώσεων στο Πεκίνο κατά την περίοδο πριν και μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η δυναμική της κινεζικής έκθεσης αποτελεί τον δελεαστικότερο παράγοντα για τους Έλληνες εκδότες που θα βρεθούν ανάμεσα σε εκατοντάδες επαγγελματίες από 56 χώρες. Συγκεκριμένα, θα συμμετέχουν 860 Κινέζοι και 900 ξένοι εκθέτες, που θα έχουν την ευκαιρία να προβάλλουν την εκδοτική παραγωγή τους σε 35.000 τετραγωνικά μέτρα".
Η διευθύντρια του ΕΚΕΒΙ κατά τη δεύτερη συνάντησή της με τους Έλληνες εκδότες που θα πάνε στην Κίνα ανακοίνωσε, επίσης, την απόφαση του υπουργού Πολιτισμού Μιχάλη Λιάπη για την ενεργοποίηση προγράμματος επιχορήγησης μεταφράσεων ελληνικών βιβλίων στα κινεζικά. Το πρόγραμμα θα ενεργοποιηθεί άμεσα από το ΕΚΕΒΙ αφού, όπως σημείωσε, «…είναι σημαντικό να έχουμε ένα τέτοιο πρόγραμμα, αλλιώς θα μας έλειπε το βασικό εργαλείο προώθησης. Εχουμε πολλές αιτήσεις από Κινέζους εκδότες και το πρόγραμμα αυτό είναι απαραίτητο. Θα καλύπτουμε το 100% της μετάφρασης για τα επόμένα δύο χρόνια».
Άλλη μια καλή ευκαιρία για τους Έλληνες εκδότες, τους σοβαρούς είτε μικρούς είτε μεγάλους, να ανοίξουν τους ορίζοντες και την αγορά τους. Είναι βέβαιο ότι ορισμένοι θα πετύχουν. Έχουν αποδείξει τα τελευταία χρόνια ότι διαθέτουν και την αντίληψη και τα στελέχη και τις δομές ώστε να αναποκρίνονται θετικά στα ανοίγματα που τους παρέχει το ΕΚΕΒΙ.
02Μαϊ2008