Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2008

Πως τα κολέγια έγιναν μονόδρομος

Κυκλοφορεί σήμερα από τη Θεσσαλονίκη η νέα εβδομαδιαία εφημερίδα "Το Κεντρί της Μακεδονίας" με εκδότες τους Νίκο Καραμανλή και Αλέξανδρο Παπασταθόπουλο. Με κριτική διάθεση και πολλά παρασκήνια, το concept είναι τελείως πρωτόγνωρο για τα δεδομένα της πόλης. Το πρώτο φύλλο τυπώθηκε και κυκλοφορεί σε Θεσσαλία, Μακεδονία, Θράκη και είναι εξαιρετικό. Προσωπικά συμμετέχω ως σύμβουλος έκδοσης και θα γράφω ένα σχόλιο κάθε βδομάδα. Αρθρογράφοι επίσης σημαντικά ονόματα της βορειοελλαδικής δημοσιογραφίας: Στέλιςο Γρηγοριάδης, Άγγελος Κολοκοτρώνης, Νίκη Στρατηλάτη, Ανδρέας Γιουρμετάκης. Διευθυντής σύνταξης είναι ο Βασίλης Κοντογουλίδης, αρχισυντάκτης ο Κώστας Παπαδόπουλος, υπεύθυνοι τμημάτων οι Δημήτρης Γιαννακόπουλος (πολιτικό), Νίκος Νικολακόπουλος (οικονομικό), Σταύρος Π. Γεωργακόπουλος (αθλητικό), Ελένη Ζέρβα (ελεύθερο ρεπορτάζ), Χριστίνα Γαλανοπούλου (media-tv) και Γιάννης Κυφωνίδης (κοσμικά). Στη συντακτική ομάδα συμμετέχουν επίσης οι Δημήτρης Ασπροπούλης, Χρήστος Μάτης, Δημήτρης Κουφοκώστας, Βεατρίκη Ξενιώτου, Κώστας Πετρωτός, Παντελής Ζουμπούλης, Πόλυς Δούμαρης, Θωμάς Αυγέρης, Ευγενία Γήτα. Ανταποκριτές σε ένα δίκτυο που σύντομα θα αναπτυχθεί, οι Δ. Σταματάκης, Π. Παπαδόπουλος, Ρ. Τριανταφυλλίδου.

Στο εξής, θα αναδημοσιεύω στο blog μου το σαββατιάτικο σχόλιο στο "Κεντρί" και περιμένω τα σχόλιά σας.

Σεισμό στην Παιδεία προκάλεσαν οι δηλώσεις του υπουργού Παιδείας Ευρυπίδη Στυλιανίδη ότι η Ελλάδα θα εκδώσει Προεδρικό Διάταγμα, το οποίο «θα εναρμονίζει το ελληνικό σύστημα με το ευρωπαϊκό διασφαλίζοντας, όμως, πάντα την ποιότητα στην εκπαίδευση». Αν βρισκόμασταν είκοσι χρόνια πίσω οι αντιδράσεις στο ενδεχόμενο «νομιμοποίησης» των κολεγίων θα φάνταζε λογική. Τώρα όμως τα επιχειρήματα των αντιδρώντων μοιάζουν ψευδεπίγραφα.
Ως απόφοιτος του ελληνικού πανεπιστημίου, στις αρχές του ’90 στήριζα κι εγώ το ελληνικό πτυχίο. Ήθελα την προστασία του. Έκτοτε κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι. Ίσως η Πολιτεία δεν προστάτευσε το ελληνικό πανεπιστήμιο, δεν ενίσχυσε το δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης όσο χρειαζόταν. Όχι τόσο οικονομικά, όσο δομικά –αναγνωρίζοντας π.χ. πτυχία Ιατρικής από την… μεταχοτζική Αλβανία όχι όμως και πτυχία Καλών Τεχνών από τη Γαλλία (θαρρείς και η πινελιά του καλλιτέχνη αφαιρεί ζωές).
Όμως και οι «αγώνες» σκληρών κομματικών, συντεχνιακών συμφερόντων, φοιτητικών «κινημάτων» κλπ φέρουν τη δική τους ευθύνη για το χάλι της Ανώτατης Παιδείας. Συντήρησαν ένα ιδιότυπο μονοπώλιο που εγκατέστησε ένα βασίλειο μετριότητας στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, με διεκδικήσεις όπως η κατάργηση του «10» για την εισαγωγή, με αντιεκπαιδευτικές καταλήψεις, με χαλάρωση του συστήματος των πανεπιστημίων. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα την ραγδαία αύξηση των πτυχιούχων και συνακόλουθα των ανέργων πτυχιούχων. Η στρατηγική της «μη συνεννόησης» αλλά και η ασθενής πολιτική βούληση -εάν ποτέ υπήρχε- απαξίωσαν το ελληνικό πτυχίο σε βαθμό εξόντωσης.
Σ’ αυτήν, λοιπόν, τη νέα κατάσταση που δημιουργήθηκε τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια μοιάζουν ως μονόδρομος για να ανακάμψει το σύστημα στα ελληνικά πανεπιστήμια. Εξαρτάται από τις δικλείδες ασφαλείας που θα τεθούν από την κυβέρνηση. Όμως εξαρτάται, κυρίως, από τα ίδια τα ιδρύματα: αν τελικά θα κατορθώσουν να αυτομεταρρυθμιστούν, προσαρμοζόμενα στις διεθνείς απαιτήσεις της εκπαίδευσης και της αγοράς.

4 σχόλια:

  1. Ας κοιτάξουμε τα χάλια τους κράτους. Υπήρχε ποτέ σοβαρή παρέμβαση από το κράτος; Υπήρξε ποτέ σοβαρή πολιτική; Έγινε καμιά μεταρρυθμιστική προσπάθεια; Αυτά να βλέπουμε, όχι μόνο λάθη στους πανεπιστημιακούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. η αποψή σου ότι τα ξένα πανεπιστήμια είναι μονόδρομος για να σωθούν τα ελληνικά δεν είναι και η συμφέρουσα προτεινόμενη λυση. τα ελληνικά πανεπιστήμια χρειάζονται τονωτική ένεση αλλά όχι ότι θα σωθούν απο την "απελευθέρωση" των κολεγίων. Προσέχετε ότι πιάνεται την πένα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Άσε φίλε, την έχουμε φάει καλά με τις τονωτικές ενέσεις κι έχουμε μείνει πίσω. Και δεν έχουμε τίποτε να απαντήσουμε σε επιχειρήματα όπως αυτά που θα διαβάσεις παρακάτω. Και στα 35 μας είμαστε ήδη πίσω από τα κολέγια στην αγορά εργασίας.

    Άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ του Εμμανουήλ Αμαργιανάκη* για τους αποφοίτους των κολλεγίων

    «Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου προκάλεσε μια έντονη φοβία στους φοιτητές και τους πτυχιούχους των Ελληνικών Πανεπιστημίων και ΤΕΙ, ότι επέρχεται εργασιακή θύελλα και ότι θα πληγεί η δυνατότητα εύρεσης εργασίας, από τις χιλιάδες πτυχιούχους Κολλεγίων.

    Το πρώτο που έχουμε να παρατηρήσουμε είναι ότι εν έτει 2008 εκτός ελαχίστων περιπτώσεων όλα τα επαγγέλματα είναι κορεσμένα. Που σημαίνει ότι είτε μπουν είτε δε μπουν στον ανταγωνισμό οι απόφοιτοι των Κολλεγίων τίποτε δεν θα αλλάξει αριθμητικά διότι το ποσοστό τους είναι μικρό.


    Ακούγεται ότι οι 25.000 παλαιοί πτυχιούχοι των Κολλεγίων θα καταλάβουν θέσεις εργασίας. Αυτό δεν αληθεύει διότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι ήδη απασχολούμενοι στον ιδιωτικό κυρίως τομέα αλλά και στον δημόσιο.

    Στον ιδιωτικό τομέα οι τίτλοι τους αναγνωρίζονται άρα δεν θα αλλάξει απολύτως τίποτα, στο δε δημόσιο τομέα, στον οποίο προσελήφθησαν ως απόφοιτοι Λυκείου, το μόνο που θα πρέπει να αλλάξει είναι η αναβάθμιση τους στην κατηγορία Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης στην οποία κατατάσσονται πτυχιούχοι των ελληνικών Πανεπιστημίων. Άρα οι 25.000 πτυχιούχοι Κολλεγίων σε τίποτα δεν απειλούν τις νέες θέσεις εργασίας.

    Έρχομαι τώρα στους επερχόμενους πτυχιούχους των Κολλεγίων. Αυτοί θα διεκδικήσουν θέσεις του ιδιωτικού τομέα και του δημόσιου τομέα. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις προσλαμβάνουν με τα δικά τους κριτήρια, τα οποία είναι εξειδικευμένα και αυστηρά και διαφέρουν ανάλογα με την επιχείρηση. Εξετάζουν το πτυχίο και τα μεταπτυχιακά, τις ξένες γλώσσες που γνωρίζει άριστα ο υποψήφιος, την προσωπικότητα του, το γιατί θέλει να εργαστεί στον συγκεκριμένο τομέα κ.α. Άρα στις ιδιωτικές επιχειρήσεις θα προσληφθεί ο καλύτερος, είτε προέρχεται από δημόσιο Πανεπιστήμιο, είτε από Κολλέγιο, όπως ακριβώς συνέβαινε μέχρι τώρα. Άρα δεν βλέπω να αλλάζει κάτι εδώ.

    Όσον αφορά όμως τον δημόσιο τομέα, στον οποίο μέχρι σήμερα οι πτυχιούχοι των Κολλεγίων δεν είχαν πρόσβαση, θα έχουμε αλλαγές. Οι εξετάσεις μέσω ΑΣΕΠ διενεργούνται για να προσλάβει το Δημόσιο του καλύτερους πτυχιούχους. Εάν, τους πλέον άξιους πτυχιούχους παράγει το δημόσιο ελληνικό Πανεπιστήμιο τότε όλες οι θέσεις του Δημοσίου θα συνεχίσουν να καταλαμβάνονται από αυτούς.

    Εάν, και αυτό πρόκειται να αποδειχθεί στην πράξη, τα Κολλέγια παράγουν εξ' ίσου υψηλού επιπέδου πτυχιούχους, τότε οι θέσεις θα επιμεριστούν αναλογικά. Το σίγουρο είναι ένα, ότι θα αυξηθεί ο ποιοτικός ανταγωνισμός και το Δημόσιο θα προσλαμβάνει στελέχη που θα μπορούν άνετα να λειτουργήσουν μέσα σε ένα Ευρωπαϊκό και Παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.

    Κλείνοντας, θα θέλαμε να προσκαλέσουμε τους υπεύθυνους των Πανεπιστημίων και ΑΤΕΙ να συμβουλεύσουν ένα φετινό μαθητή Γ΄ Λυκείου τι σπουδές πρέπει να ακολουθήσει ώστε περί το 2015 που θα βγει στην αγορά εργασίας να είναι ανταγωνιστικός, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

    Πιστεύουμε ότι αυτό είναι που περιμένει η μέση Ελληνική οικογένεια από τους Λειτουργούς της Ανώτατης Εκπαίδευσης και όχι μία ακόμη χρονιά απεργιών και καταλήψεων».

    * Ο Εμ. Αμαργιανάκης είναι πρόεδρος του IdEF που συμπράττει με τα Δημόσια Γαλλικά Πανεπιστήμια της Σορβόννης και πρόεδρος της Ένωσης των EuroUniversities

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εγώ πάντως το παιδί μου σήμερα δεν θα το άφηνα ούτε καν να δώσει πανελλήνιες. Αν χρειάζεται τόσα φροντιστήρια, με τα ίδια λεφτά σπουδάζει κι έξω. Αλλά πολύ ανωνυμία έπεσε ρε παιδιά. Ο ίδιος είστε;;;
    ΚΙΜΩΝ

    ΑπάντησηΔιαγραφή