Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

Mind the gap*

Από τότε που θυμάμαι τα πολιτικά στον τόπο μας, δηλαδή από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, οι κυβερνήσεις μιλάνε μόνο για λιτότητα. Ακόμη κι εκείνο το ιστορικό «Τσοβόλα δώστα όλα» του Ανδρέα, κάπου στο 1989, το «βρώμικο» ή το «καθαρτήριο», δεν ήταν τίποτε άλλο παρά το ξόρκι μιας κατάστασης στην οποία η Ελλάδα είχε ήδη μπει και ήταν καταδικασμένη να μην βγει ούτε είκοσι χρόνια αργότερα.
Πραγματικά, η γενιά μας, δεκαετία ’70 και μετά, σημερινοί σαραντάρηδες, είναι η γενιά της λιτότητας. Μια ζωή θυμόμαστε τις κυβερνήσεις να υπόσχονται καλύτερες μέρες, με το ένα ή το άλλο σύνθημα. Εκσυγχρονισμός, επανίδρυση και στο πηλίκο μηδέν. Τιμές και βραβεία στους απερχόμενους τσάρους, επίτιμους και υπουργούς «για την προσφορά τους στον τόπο», την ώρα που οι ίδιοι –στην καλύτερη περίπτωση- ήταν κακοί διαχειριστές.   
Τώρα, τα φορολογικά τεκμήρια επιστρέφουν υπό τις ευλογίες όλων των… Γιώργηδων, και του Παπακωνσταντίνου και του Αλογοσκούφη, δηλαδή συνωμοτεί το σύμπαν, που ‘γραφε και ο Κοέλιο. Το πισωγύρισμα παρουσιάζεται τουλάχιστον ως ευρεσιτεχνία, στοιχείο που μαρτυρά από μόνο του ότι καλά τα plan a, b, c, d κλπ αλλά σχέδιο δεν υπάρχει. Απλά θα γίνουμε Βουλγαρία. Σωτήρας με τεκμήρια γίνομαι κι εγώ. Κράτος δεν γίνομαι.
Η λογιστική νίκησε την πολιτική και τώρα, ένας Παπανδρέου επιχειρεί να ανατρέψει ό,τι άρχισε ένας άλλος Παπανδρέου, εκείνος που διακήρυττε ότι ποτέ κανένας κράτος δεν… έκλεισε λόγω χρεών. Φτάσαμε στο σημείο να «εκχωρούμε εθνική κυριαρχία», αποδεχόμενοι τους όρους των Βρυξελλών ως μονόδρομο σωτηρίας. Και να πληρώνουμε τη νύφη πάλι οι απλοί πολίτες, ενώ οι κλέφτες και τα λαμόγια έχουν κονομήσει τόσα που η κρίση δεν αγγίζει ούτε τα εγγόνια τους.
Δυστυχώς σ’ αυτόν τον τόπο, κανείς δεν έδωσε ποτέ σημασία στην αόρατη φωνή που προειδοποιούσε για τους κινδύνους. Εκείνη τη φωνή που φώναζε «Mind the Gap», δηλαδή προσοχή στο κενό μεταξύ της λογιστικής και της πολιτικής. 

*Mind the Gap=η φωνή στο μετρό της Αθήνας που προειδοποιεί τους επιβάτες να προσέχουν το κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας.  

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην karfitsa της 17/2/2010.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου