Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009

Ο κακός ο πόλεμος και οι αλήθειες του

Ο Τούρκος συγγραφέας και βουλευτής του κόμματος του Ντενίζ Μπαϊκάλ (κεμαλικού κόμματος) Κεμάλ Αναντόλ παρουσίασε το βιβλίο του «Ο μεγάλος χωρισμός» στην Εταιρία Μακεδονικών Σπουδών ενώπιον λίγων ακροατών, περίπου εβδομήντα. «Η κοινωνία που δεν αναγνωρίζει τα παρελθόν της δεν έχει μέλλον» είπε ο Αναντόλ, βαδίζοντας στα χνάρια της Διδώς Σωτηρίου –με τη διαφορά ότι τα «Ματωμένα Χώματα» γράφτηκαν ουσιαστικά «εν βρασμώ», σε καιρό που δεν τολμούσε η καρδιά να πει στο νου τι νοιώθει. Εντάξει, ότι ο πόλεμος δεν είναι καλός είναι κοινότοπο, εντάξει οι λαοί δεν έχουν πρόβλημα μεταξύ τους, εκείνοι που φταίνε είναι οι πολιτικοί. ΟΚ, αλλά δεν αρκεί. Το θέμα είναι ότι προαπαιτούμενο για να αναγνωρίσουμε το παρελθόν είναι να μην το ξεχνάμε. Κι αυτό «κολλάει» πιο πολύ στους δικούς μας πολιτικούς, που ποτέ δεν τόλμησαν στο σχέδιο του παντουρκισμού να αντιτάξουν έστω ένα σχέδιο μνήμης και εντιμότητας απέναντι στην Ιστορία.
Την ώρα που στη γείτονα κάνει θραύση η τουρκική ταινία για τα Σεπτεμβριανά, αναρωτιέται κανείς αν ένας 18χρονος στην Ελλάδα γνωρίζει τι έγινε το ’55 στην Πόλη; Γνωρίζει ότι κάθε δεκαετία η Τουρκία προέβαινε σε μια πράξη εξόντωσης του ελληνισμού; Γνωρίζει τι θα πει βαρλίκ βεργκισί και αμελέ ταμπουρού; Ας είναι καλά ο Τάσος Μπουλμέτης που μας έμαθε κάτι ψιλά για τις απελάσεις του ’64.
Γιατί ο ελληνισμός της πόλης δεν κλονίστηκε το ’22, αλλά στις δεκαετίες που ακολούθησαν. Μέσα σε 60 μόλις χρόνια οι 300.000 Έλληνες της Πόλης γίνανε 1.500 μέσα, την ώρα που οι μουσουλμάνοι της Λωζάνης πολλαπλασιάστηκαν σε σημείο που να φτάνουν στο σημείο να βγάζουν βουλευτές και να εγκαινιάζουν τουρκικές τράπεζες.
Τι έκανε όλα αυτά τα χρόνια η ελληνική πολιτεία; Τίποτε εκτός από ευχές. Ποτέ δεν κάναμε μια πολιτική υπεύθυνη, αντιμετωπίσαμε φοβισμένα την ζώσα Ιστορία, προσπαθήσαμε να διδάξουμε στα 11χρονα ότι δεν έγινε και τίποτε τρομερό στη Σμύρνη, εγκαταλείψαμε τους Ρωμηούς στη μοίρα τους.
Είναι εύκολο να μιλάς για το κακό πόλεμο. Το δύσκολο είναι να λες τις αλήθειες του. Αλλά με κουκουλώματα, απλώς κρύβεις το πρόβλημα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου