Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2008

Αν αυτό δεν είναι φασισμός...

Αν δεν είναι αυτό φασισμός, τότε τι είναι φασισμός σήμερα; Μήπως περιμένουμε να τον δούμε πάλι σε περιτύλιγμα στολής με μαύρο περιβραχιόνια; Τι είναι φασισμός αν όχι το να κρατάς ομήρους ανθρώπους; Αν όχι η διά της βίας επιβολή της μιας κάποιας άποψης; Αν όχι ο τσαμπουκάς και η τρομοκράτηση; Είναι ή όχι γκαιμπελισμός να ρητορεύεις υπέρ του πανεπιστημιακού ασύλου καταλύοντάς το και ξεφτιλίζοντάς το;
Σύμφωνοι, ο φασισμός έχει πολλά κεφάλια. Και πλούσια και φτωχά, και επώνυμα και ανώνυμα, και εργοδότες αλλά και εργαζόμενοι. Χίτλερ δεν θα ξαναβγεί, οι χιτλερίσκοι και τα σταλινάκια όμως πολλά. Κόκκινος ή μαύρος, ίδιος είναι.
Μπράβο στον πρύτανη Ηλία Κουσκουβέλη. Όχι ότι δεν αξίζουν μπράβο στον ήπιο Αναστάσιο Μάνθο. Αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να λέγονται τα πράγματα με το όνομά τους. Για να πάψει η καπηλεία του ασύλου. Και για να μην φτάσουμε σε ακραίες προτάσεις όπως η οπλοφορία των σεκιουριτάδων που πρότεινε καθηγητής της Θεολογίας. Γιατί το άσυλο έχει σαφές νομοθετικό πλαίσιο. Και μόνο η υποκρισία αδυνατεί να το διαβάσει.
Να προστατευθεί το άσυλο. Το άσυλο των ιδεών, όχι το άσυλο της βίας. Αυτή είναι η ευθύνη των πανεπιστημιακών -αλλά δυστυχώς αυτή η διάβρωση έχει απλωθεί παντού, ακόμη και στο διδακτικό προσωπικό.
Φτάνει η απαξίωση του δημόσιου πανεπιστημίου. Φτάνει το χάδι στο αυγό του φιδιού.
5Ιουν2008

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου