Σάββατο, 17 Απριλίου 2010

Μπράβο κ. Μπιτσαξή και μια παρένθεση

[Για το βάναυσο περιστατικό στα Πατήσια, νοιώθω τόσα πολλά (όπως οι περισσότεροι από εσάς) που δεν έχω να πω τίποτε. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Ήταν δεκάδες ληστείες, τραυματισμοί, θανατικά ανυποψίαστων και αθώων ανθρώπων που η βία τσάκισε ξαφνικά τη ζωή τους. Ο χθεσινός πρωτοσέλιδος τίτλος της «Κ», «Έλεος…», νομίζω ότι εκφράζει τον κάθε κάτοικο αυτής της χώρας που ένοιωσε και πάλι ξαφνικά να τον κυριεύει ο φόβος, το συναίσθημα που συντηρεί τις έκνομες εξουσίες. Ένοιωσε ότι τώρα που είναι άνοιξη και Πάσχα Ελλήνων και «το πράσινο ασελγεί» (Κική Δημουλά), κάποιοι βάλθηκαν να διαλύσουν την Ελλάδα, να διαλύσουν τις ζωές μας. Το «Μη παρακαλώ σας, μη», ξανά επίκαιρο…]

Χρόνια είχαμε να ακούσουμε μια τόσο σωστή και σκληρή κουβέντα, όπως αυτή που ακούσαμε από τα χείλη του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού Π. Μπιτσαξή: «Η βία δεν μπορεί να χρηματοδοτείται με χρήματα τα οποία πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος». Ακολούθησε μια κορυφαία πράξη, εδώ και χρόνια αυτονόητη για την πλειοψηφία, πιστεύω, των πολιτών: ανακοινώθηκε η διακοπή της χρηματοδότησης του ποδοσφαίρου -πλην της Εθνικής ομάδας- με κρατικά κονδύλια μέχρι να διαμορφωθούν οι συνθήκες διεξαγωγής πρωταθλημάτων «που δεν θα προάγουν τη βία». Επιτέλους, κάποιος υπολόγισε σωστά το πολιτικό κόστος και έκρινε ότι ο τόπος, το κόμμα του αλλά και η κυβέρνηση όχι μόνο δεν θα χάσουν αλλά θα κερδίσουν πάψουν να υποθάλπουν τη βία και την ανοησία. Τα ίδια ισχύουν και για τη ΝΔ και για τα άλλα κόμματα (θυμάστε τον πάτο που έπιασε στις εκλογές ο ΣΥΝ των «κοινωνικών» τάχα κινημάτων). Ας ελπίσουμε ότι είναι μια καλή αρχή που θα έχει συνέχεια. Παράπλευρες πτυχές μπορεί να υπάρχουν και να αδικούν τις ομάδες της περιφέρειας, αλλά κάθε μεγάλη αλλαγή έχει και τις αναταράξεις της.

Υ.Γ. Από τη Μεγάλη Δευτέρα ψάχνω να βρω την απάντηση στην ερώτηση «Σε τι διαφέρει ένας 15χρονος Αφγανός δολοφονημένος από βόμβα τρομοκράτη από έναν 15χρονο Έλληνα δολοφονημένο από έναν αστυνομικό;»…

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Karfitsa στις 31/3/2010. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου